Menu

Buurtverhalen

Hieronder staan alle verhalen of blogs die je buurtgenoten op de site plaatsten. Ze zijn blij met jouw reactie!

Pagina's (1): 1
Titel Omschrijving
Het regende al dagen in Nijmegen. Zelfs de straten in het hoger gelegen Nijmegen-Oost moesten het ontgelden. De schuin aflopende Elzenstraat veranderde steeds meer in een kolkende rivier. Burgemeester Hubert Bruls zag brood in dit gegeven. Naast de Waal hebben wij straks in Nijmegen een 2e kunstmatige rivier. Wij maken er een perpetuum mobile van. Als het straks droog valt, wordt het aangevuld zoals de wildwaterbaan op de kermis. Huizen in deze straat werden gesloopt. Restaurants, café's en hotels kwamen er voor terug. Restaurants hadden b.v. een Franse specialiteit en heetten 'chez Tine' of 'met STIP'. Bomen werden niet gesloopt, maar bleven staan. Dat ze konden praten, wisten veel mensen niet. "Hoe lang sta jij er al" zei plotseling een boom tegen die er naast. "Dat weet ik niet precies. Wat ik wel weet is dat er al huizen stonden en ik de Canadezen na de 2e W.O. heb zien lopen". "O ik sta er al sinds 1918 toen er nog geen huizen stonden. Je moet trouwens niet met die boom aan de andere kant van de weg praten. Die is zwaar aan het dementeren. Een dementerende boom zo gezegd. Of zoals ze in Brabant zeggen: "Hij houdt onze Lieve Heer voor unne krentenbol."
Het is de tijd van het jaar om terug te blikken. Bijvoorbeeld op het afscheid van buurtgenoten. Zo verdween dit jaar een opvallende verschijning uit de Johannes Vijghstraat.Iedereen die hem gekend heeft, zal het beamen: Kato was een bijzonder karakter.Zijn voorkomen maakte dat je niet makkelijk om hem heen kon, groot gebouwd en gespierd als hij was, en ja, ook nogal dik. Nog opvallender was zijn rode haar.Buurtgenoten wisten dat hij vaak ’s ochtends in het zonnetje op zijn stoepje zat en ze verheugden zich op een gezellige onderbreking van hun wandeling. Sommigen maakten zelfs een omweg door de Johannes Vijghstraat om hem te begroeten. Ook ’s avonds was hij vaak op de trap voor het huis te vinden als de familie daar koffie dronk. Hij was nooit onaardig tegen voorbijgangers, of ze nu groot of klein waren, al hield hij niet erg van mensen met honden. Verder was hij altijd in voor een praatje – hij liet zijn heldere, luide stem graag horen.Je zou kunnen denken dat hij een allemansvriend was, als je niet wist van de bijzondere band tussen Kato en PJ. Als sinds PJ een kleine jongen was, was Kato zijn beste vriend en andersom. Ze trokken altijd samen op, sliepen in elkaars armen, en hielden onvoorwaardelijk van elkaar – en als ze soms eigen verplichtingen hadden dan verlangden ze allebei naar het weerzien. Allebei hielden ze van lekker eten. Gehaktballetjes, knakworst, stoofpot en kaas. De enige groente die ze lustten was broccoli. Later leerden ze espresso drinken, met zo’n lekker laagje crema. Maar water was toch het verkwikkends, ook daar waren ze het over eens.Het leek Kato wel wat om eens naar Parijs te gaan met een touringcar van Toonen op de hoek. Hij ging geregeld proberen welke plaats in zo'n bus het comfortabelst was en het beste uitzicht bood. Maar ja, zijn vriend had andere ideeën over reizen, die hield daar niet zo van. Zo bleef Kato uiteindelijk toch maar thuis. Alleen is maar alleen, en zijn Frans was ook niet al te best.Soms als PJ ziek was, bleef Kato de hele dag bij hem binnen om hem te troosten. PJ mocht dan met zijn hoofd op de buik van zijn vriend liggen, heerlijk zacht en warm.Af en toe kwam Kato’s felle kant boven, want je kunt nog zo’n lieverd zijn, hij vond beledigingen en huisvredebreuk echt niet kunnen. Als schreeuwen en schelden niet hielpen werd het wel eens vechten. Dan stond zijn vriend klaar om de wonden te verzorgen en mee te gaan naar de dokter.Kato is zelf nooit vader geworden, maar toen huisgenoot Sientje een vijfling baarde, was hij de allerliefste en geduldigste oom die je je maar wensen kunt. Dat verbaasde ons eigenlijk niets want ja:Kato was een heel bijzondere kat.En hij kon heel hard snorren.Iris Roggema
Gooi je schoonmoeder uit het raam en de koelkast er achter aan!!!!!Wollig taalgebruik in de politiek van vroeger: passief-nulalternatief=niets (eraan) doen!!!!!Eigenlijk was de pas overleden Herman Detmers beter bekend als vieze/vette Herman van het in Bottendaal gelegen Parijse keldertje een nachtburgemeester avant la lettre.
Het moet jaren 60/70 van de vorige eeuw zijn geweest. Studentenrellen braken uit in Amerika en waaiden over naar Europa (Parijs,1968 en Amsterdam (Maagdenhuis)), maar ook naar Tilburg en Nijmegen. In Nijmegen werden o.a. sociologie en sociale geografie bezet. Ook het streaken waaide over vanuit de andere kant van de grote plas. Vanuit Amsterdam kwam het terecht in Nijmegen. Voor de jongere lezers onder ons: Streaken is het in Adamskostuum bewegen van A naar B. En jawel hoor weldra zag men vanuit Diogenes studenten naakt rennen over de Schack Mathonsingel. Ook toen ik vorige zomer las over de boekpoeper van Halle dacht ik als dat maar niet overwaait naar Nederland. Het is naar ik meen beperkt gebleven tot Hengelo Overijssel. Halle is een plaats In België waar iemand (man of vrouw) zijn grote boodschap deed in de plaatselijke bibliotheek waarna boeken hiermee ondergesmeerd werden. Wat de gedachte hier achter was, weet ik niet. De WC in de plaatselijke bibliotheek werd afgesloten. Hierna heb ik niets meer van dit incident vernomen en weet dus niet of deze lone wolf ooit in zijn kraag is gepakt. Later las ik: Medewerkers van de bibliotheek in het Vlaamse Halle denken te weten wie boeken heeft bevuild met poep. Camera's hebben geregistreerd dat iemand een grote boodschap achterliet in een carnavalswinkel, ook in Halle. De minderjarige is een bekende in de bibliotheek, schrijft de Belgische krant Het Nieuwsblad. Weet je trouwens wat Stip-Oost vroeger was? Een dépendance van de plaatselijke bibliotheek!!!!!
Kom laat ik eens het verstand op nul zetten en de Europese kampioenschappen in diverse takken van sport (o.a. wielrennen,zeilen,turnen en atletiek) volgen op TV. Hé Israël doet mee, maar dat ligt toch niet in Europa. Dat gebeurt ook bij het Eurovisiesongfestival. Dat ze wel meedoen, komt omdat ze in de eigen regio haast met iedereen ruzie hebben en in staat van oorlog verkeren. Nog gekker wordt het als een Keniaanse (Lonah Chemtai Salpeter) voor veel geld voor dat land uitkomt en wint op de 10.000 meter notabene vóór Susan Krumins-Kuijken uit Nijmegen dus Nederland. Zij gaat als 2e over de finish met zilver en lijkt wel aangeschoten wild of zoals ze het zelf zegt een stervende zwaan. In mijn optiek is zij de echte Europese kampioen. Uit het gesprek van Dione de Graaff met Gregory Sedoc werd duidelijk dat ook de organisatie hiermee in zijn maag zat en eventueel in de toekomst gaat veranderen. Naast deze betaalde categorie heb je nog 2 categorieën:Voormalige kolonies. Bekendste voorbeeld is spelers van de Europese kampioen voetbal uit 1988: de tot Nederlander genaturaliseerde Surinamers Ruud Gullit, Frank Rijkaard en Gerald Vanenburg. Vluchtelingen die na een aantal jaren de status van inwoner van het betreffende land krijgen. In Nederland bv. de atlete Sifan Hasan (ex-Ethiopië) en de atleet Abdi Nageeye (ex-Somalië). Dit zag je ook bij Denemarken en Zwitserland terug op het EK. Zo toch weer niet het verstand op nul.Medaillespiegel Nijmegen-Oost: Goud 0 Zilver 0 Brons 0 Totaal 0. Over 2 jaar anders?
"Hoe dingen samenkomen"Als genealoog kom je weleens verrassingen tegen en soms heel dicht bij huis.Al jaren onderzoek ik mijn familie van mijn moederszijde en vaderszijde. Van mijn moederskant weet ik ook heel veel en waar ze vandaan kwamen in de 18de eeuw, maar van mijn vaderszijde ben ik heel ver gekomen en ook heel breed. Het gaat wel terug tot begin 1300 in Rees, Duitsland, net over de grens. En vandaaruit zijn op den duur vele belangrijke takken ontstaan. Belangrijk houdt zo'n beetje in, dat er velen in bestuurlijke functies terechtkwamen, juristen waren, burgemeesters, drosten en op den duur ook met adelijken en riddermatigen huwden of dat zelf werden. Mijn achternaam werd in het verleden op verschillende wijzen geschreven, dus bij het zoeken moet ik vele combinaties gebruiken. Zo ook deze keer waar dit verhaal overgaat. Ik zocht deze keer op 'van de sande'. Tot mijn grote verrassing kwam ik het volgende tegen, waarbij mij dit opviel: "Derk Herman van de Sande 29.1.1721 (wapen drie klaverbladen)".Ik sloeg natuurlijk aan op de naam die ik nog niet kende én op de opmerking erbij van die drie klaverblaadjes. Dit is namelijk een wapenschild wat mijn rechtstreekse voorouders omstreeks 1500 al gebruikten en in verschillende uitvoering.In welke (zij)tak hij zit weet ik nog niet, maar daar kom ik wel achter. Ik heb al veel van hem verzameld. Hij is in 1668 in Rees geboren, evenals zijn vader. En een aantal van zijn nakomelingen zijn, zoals het er nu uitziet, in Nijmegen en Harderwijk terechtgekomen.Ik kan me natuurlijk vergissen, maar hij lijkt me de eerste regent te zijn geweest van het destijds nog genoemde "'t Oude Borgeren Gasthuis" wat zich in de Molenstraat bevond. De naamborden met regenten in het huidige OBG gaan maar terug tot ergens 1800. Dus daar missen we wat.Het toeval wilde dat ik een dag voordat ik hierboven aangehaalde informatie aantrof, een bezoek had gebracht aan het Valkhofmuseum waar die pronkbeker zich zou bevinden. Hij is me in het geheel niet opgevallen, mede omdat ik er niets over wist.En na een tip van de fotograaf van de wijkkrant, heb ik vandaag een bezoekje gebracht aan het huidige OBG en een kijkje mogen nemen in de regentenkamer. Hoewel het een 'replica' is, heeft het toch wel wat om te weten dat een verre familielid zich 'daar' bewogen heeft, maar hij zal zeker onder de twee bogen door gekomen zijn, hoewel ze nu niet op de oorspronkelijk plek staan. Ik hoopte op een historisch portretschilderij van hem, maar helaas. Misschien is ie ergens in een archief te vinden.Hierna de tekst die ik op onderstaande sites aantrof:Achtzijdige pronkbeker op hoge gewelfde voet met balustervormige stam, ingesnoerde kelkvormige cuppa en gewelfd deksel. De beker is versierd met opgesoldeerde gegoten ornamenten in Lodewijk... | Schiff, WillemOmschrijvingAchtzijdige pronkbeker op hoge gewelfde voet met balustervormige stam, ingesnoerde kelkvormige cuppa en gewelfd deksel. De beker is versierd met opgesoldeerde gegoten ornamenten in Lodewijk XIV-stijl. De acht zijden van de beker zijn versierd met wapens en namen van de regenten van het Oud-Burgeren-Gasthuis.De namen en wapens zijn geordend naar anciënniteit qua benoemingsdatum:Derk Herman van de Sande 29.1.1721 (wapen drie klaverbladen),Joh: de Leeuw van Koolwijck 21.9.1740 (wapen gevierendeeld, diagonaal, twee andreaskruisen en drie tulpen),Gijsbert Weijer Haesbaert 21.2.1742 (wapen lopende haas),Matthias v: der Lijnden 21.2.1745 (wapen geschoren lindeboom),Koenraad Rappard 6.7.1746 (wapen galopperend paard),Joh: Hartman Degner 21.6.1752 (wapen arm met degen),Abraham Vos 21.6.1752 (wapen vos),Corn: Weijer Vermehr 21.6.1752 (wapen tweekoppige adelaar).De bekroning van de beker vormt een gegoten beeldje van een oude man met stok, die met de linkerhand een door twee leeuwen geflankeerd stadswapen draagt. Op het grondje waarop hij staat is het jaartal 1752 gegraveerd. Rond het verhoogde dekselgedeelte daaronder staat het gegraveerde opschrift Vivat. 'T.Oude. Borgeren Gasthuis.Het oorspronkelijke foudraal van de beker is bewaard gebleven, zie inv.nr. 1980.05.20.Bronnen:www.collectiegelderland.nl pronkbekerwww.collectiegelderland.nl/ pronkbeker met foudraalwww.europeana.eu Pronkbeker
Bont kroonkruid verovert mijn tuin. Tientallen steenhommels zoemen instemmend.
SJORS DE SPREEUW EN KORNUITEN Bij het invallen van de duisternis tussen 6 en 7 ’s avonds kwam een deel van de spreeuwen aanvliegen vanuit de richting van de Bosweg. Als je dat ziet, moet je onwillekeurig denken aan hoe vliegtuigen op 10 Mei 1940 vanuit Duitsland Nederland binnenvlogen. Een jongen van de babyboomgeneratie vertelde mij ooit hoe zijn vader als grenswacht de Duitsers aan de grens van de Achterhoek liet stoppen. “Ausweis bitte”. Ik denk dat ze hartelijk gelachen hebben.Sjors was aanvoerder van de spreeuwen omdat hij de oudste, wijste en meeste vlieguren had. “Ik zie dat Nijmegen-Oost een asielzoekerscentrum heeft. Nou wie goed is voor mensen zal dat ook wel zijn voor dieren. Kijk hier staat het al: ‘Welkom in STIP-Oost’.Nou STIP betekent volgens mij: ‘Spreeuwen Tijdelijk InParkeren’. Jongens zoek maar een boom in de omgeving. Het werd een boom in de Lorkenstraat.Als je de Gelderlander van 8 Maart jl. moet geloven hadden de bewoners van de Lorkenstraat hier veel moeite mee. Alles werd ondergepoept. Een bewoner tegenover de boom vertelde dat door de wind zelfs zijn ramen op de 1e verdieping schoongemaakt moesten worden. Vooral auto’s moesten het ontgelden. Maar ja je kunt de heilige koe ook ergens anders neerzetten of afdekken met een hoesje.Volgens de Gelderlander doet de gemeente niets tegen dergelijke natuurfenomenen. Maar ja als in de tuin van burgemeester Bruls een dergelijke spreeuwenplaag zou ontstaan, zou de gemeente dan ook niets doen? Hier geldt wat elke middelbare scholier vroeger meekreeg uit George Orwell’s Animal farm: “All animals are equal, but some animals are more equal than others.”Volgens dezelfde bewoner uit de Lorkenstraat zetelden duizenden spreeuwen in de bewuste boom met als gevolg een geweldige hoeveelheid vogelpoep onder de boom. De spreeuwen zijn ondertussen weer vertrokken. Tijdelijk is immers tijdelijk. Ze zijn overigens ook gesignaleerd bij de Wedren/Oranjesingel en Lux.TIP 1: Met roofvogelgeluiden kun je volgens internet spreeuwen verjagen. De gemeente zou zich van zijn goede kant kunnen laten zien door een geluidsbandje in te spreken: “Hubert Brul es!!!!!”.TIP 2: Iets voor de SP om de verloren stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen weer terug te winnen. Ze hoeven zelfs de naam niet te veranderen: SP= SpreeuwenPartij.p.s. De troep op het trottoir en de auto's op de Broerdijk is omdat kauwen (een soort kraaien) zich daar in de bomen nestelen. Wat nog als optie wordt geopperd, is een valkenier in te huren of coniferen in de bewuste straat te kappen. Ik ben echter geen spreeuwendeskundige en weet dan ook niet of ze een ingebouwd GPS-systeem hebben zoals duiven of zeeschildpadden in Costa-Rica. Maar goed dat de spreeuwen nu vertrokken zijn en niet de komende zomer hier nog zijn. Tijdens de Zomerse barbecue ontstaat dan de volgende situatie. "Henk wat voor saus doe je toch op het vlees, het smaakt voortreffelijk." "Nou Toos dat geef ik niet prijs, het enige wat ik erover kwijt wil , is dat God is ingeschakeld en het dus van boven komt!!!!!"
Als je tegenwoordig als jongeling niet in Zuid-oost Azië, Australië,Nieuw-Zeeland of Latijns-Amerika bent geweest, tel je niet meer mee. Voor de generatie vóór mij was het al een hele onderneming als men in Groningen, Maastricht of Vlissingen was geweest. Wij concentreerden ons voornamelijk op Europa (voor 1 maand kris kras door Europa reizen voor een bepaald bedrag. Eerst naar Narvik in noord-Noorwegen, dan spullen uitwassen in Nijmegen om vervolgens naar het Comomeer of Barcelona te gaan). In Nijmegen woont iemand die nog nooit de stad is uit geweest. Dit kan meerdere oorzaken hebben:In Nijmegen is alles al wat mijn hartje begeert. Waarom zou ik dan de stad uit gaan.De aarde is plat en buiten Nijmegen val ik er van af. (goed dat Lent nu gemeente Nijmegen is dan is de bewegingsruimte wat groter!)Een of andere fobie.Baan Isaan is een Thaïs restaurant waar ik 2x heb gegeten. De laatste keer met een gezelschap van huisartsgeneeskunde. Er zijn niet veel zitplaatsen. Wat ik me nog kan herinneren is dat je zelf moest opscheppen vanuit bakken, die steeds heter/gekruider werden. Wanneer je niets vermoedend uit de laatste bak at, was het raadzaam daarna 112 te bellen om de brandweer te laten uitrukken voor bluswerkzaamheden. Als je het Thaïs woordenboek raadpleegt, betekent baan volgens mij schatkamer en is Isaan het Noord-oostelijk gedeelte van Thailand. Voor overige informatie verwijs ik naar de site van dit Thaïse restaurant: http://www.baanisaan.nl/
Ik zie wel eens een man met cowboyhoed in de Coop rondlopen en denk dan: "Vinden hier soms filmopnames plaats!!!!!Pas zag ik een aantal afleveringen van een documentaire over de kringloopwinkel en dacht toen: "Kan er van heel Nederland geen kringloopwinkel gemaakt worden".Veel inwoners van Nijmegen-Oost blijken achteraf een buitenechtelijk kind van prins Bernard te zijn. "Goedemorgen prins Jan, nog proficiat". Dank u prinses Jet, beter laat dan nooit!!!!!
De Duitse helmPas was ik in de achtertuin een boompje aan het neerzetten. Tijdens de voorbereidende werkzaamheden bij het graven van een kuil stuitte ik op een Duitse helm uit W. O. II. Ik weet niet of oudere jongeren zich nog de scene herinneren van Gé en Arie Temmes waarvan Arie een Duits skelet vond in de tuin. Paniek maakte zich van hen meester (“Wo ist der bahnhof? Do ist der bahnhof”) . Op de Duitse helm die ik vond, stond aan de binnenkant: Günther Tiele aus Gelsenkirchen. Voorts trof ik een seizoenskaart aan van voetbalclub Schalke 04 uit het seizoen 1940-41. Donald Trump zou in dit geval zeggen: “Alternative facts” .
VliegenEen goede vriend vroeg me of ik zin had om in deze maand een paar dagen mee te gaan naar Rome. Ik ben er nog nooit geweest en Italië staat sowieso op mijn wensenlijstje, dus dacht ik: waarom niet?Ongeveer tegelijkertijd las ik een stuk over de gigantische vervuiling van de paneet door het luchtvaartverkeer. Met het groeiend aantal vluchten worden alle andere initiatieven om de CO2 uitstoot te verminderen per direct weer om zeep geholpen. Sterker nog: het wordt alleen maar meer: meer vliegverkeer, meer vervuiling en meer opwarming met alle inmiddels bekende gevolgen van dien. Je stoel (en geweten) afkopen met een boom heeft dan ook weinig zin. Dat zouden er minstens duizend moeten zijn, volgens het artikel.Inmiddels gaan er steeds meer stemmen op om belasting te heffen op het gebruik van kerosine. Natuurlijk is het heerlijk dat we tegenwoordig overal snel kunnen komen. Maar laat ons daarvoor op zijn minst weer ‘normale’ prijzen betalen, waardoor ‘even een stedentripje maken om een paar dagen lol te beleven’ toch een andere waarde krijgt. Op mijn laatste trip naar Dublin – gekregen van mijn dochters - verbaasde ik me over de bomvolle straten vol internationaal uitgaanspubliek. Met een goedkoop ticket, een AirB&B-bed en wat fastfood is een vriendenuitje naar een willekeurige stad in Europa welhaast goedkoper dan een ‘verantwoord’ tripje naar Texel, Amsterdam of de Veluwe.Met deze wetenschap kon ik niet meer gezellig naar Rome vliegen. Ik sprak er met anderen over en kreeg diverse, soms wonderlijke reacties. Van ‘het heeft weinig zin als alleen ík niet meer zou vliegen’ en ‘we vliegen wel, maar zorgen ervoor dat afstand en verblijfsduur in verhouding zijn’ tot ‘ach, de natuur lost het uiteindelijk zelf wel weer op’. En dan zijn er nog de mensen die principieel nooit vliegen. Al of niet door angst ingegeven.Voor mij werd het een kantelpunt: ik moest iets doen, al was het in mijn eentje. Voor mijn dochters toekomst, voor de wereld en voor mijn eigen gemoedsrust. Voortaan maak ik bij elk eventueel (vlieg)reisje de afweging of het ‘nodig’ is en zo ja, of ik er ook op een andere manier kan komen. Met de trein door Europa reizen lijkt me op zich ook best leuk: je ziet het landschap langzaam veranderen en het is heerlijk relaxed, al duurt het wat langer en is het wat duurder. En verre oorden bezoeken, tja dat doe ik dan maar niet. Maar met een dochter in Engeland, een moeder die niet graag links rijdt en die bovendien niet erg vermogend is, blijft het een lastige kwestie.
Pagina's (1): 1