Test je ook mee?
Wij werken aan een nieuwe lay-out.
Vanaf 2 april is deze beschikbaar. Wil je de nieuwe lay-out alvast gebruiken?
Test nu mee en laat ons weten wat je er van vindt!
Ik doe mee! Liever niet
Menu

Buurtverhalen

Hieronder staan alle verhalen of blogs die je buurtgenoten op de site plaatsten. Ze zijn blij met jouw reactie!

Pagina's (4): 1 2 3 4 Volgende
Titel Omschrijving
Het was misschien niet de allereerste, maar wel de eerste Kerstnachtviering die ik me herinner. Dat is nu zestig jaar geleden, Kerstmis 1944. De echte Hongerwinter moest nog beginnen maar de voortekenen waren er al. Electriciteit was bijvoorbeeld schaars; bovendien brandde de straatverlichting niet vanwege bombardementen. Gas was op rantsoen en sowieso was aan brandstof bijna niet meer te komen. Door Seph Schreurs Omdat ook de tram niet reed moesten we te voet naar de kerk want we hadden maar één fiets; die van Vader. Hij had een vergunning vanwege zijn beroep: kerkorganist en dirigent. Die van Moeder was een tijdje daarvoor in beslag genomen door de bezetter.Toen we buiten kwamen sneeuwde het behoorlijk en de maan gaf gelukkig genoeg licht om de weg te vinden. Wij woonden in Amsterdam-Zuid, achter Het Concertgebouw en Vaders kerk stond aan het Waterlooplein; niet bepaald naast de deur, dus. Gaandeweg werd het dan ook steeds minder sprookjesachtig, het was koud en ik kreeg natte voeten ondanks het stuk karton in m'n schoenen. Tot overmaat van ramp voelde ik me hongerig en als je pas zes bent valt dat helemaal niet mee. Midden in de winternacht…Alles veranderde toen we de Blauwbrug over de Amstel overkwamen: aan het eind van een besneeuwd Waterlooplein stond de Mozes met de twee torens en zuilen. Af en toe viel er een glimp licht tussendoor als iemand de kerk binnenging. Alleen bij de pastorie was hier en daar een enkel theelichtje in een vensterbank te zien; voor de rest was alles donker. Maar binnen brandden er volop stompjes kaars, waxinelichten en oliepitjes in de luchters. De kerk zat al stampvol als nooit tevoren ondanks het gebrek aan vervoer. Iedereen zat dik ingepakt omdat ook de verwarming niet brandde; fluisterend werd hier en daar gepraat maar voor het overige was het heel stil. Er klonk zelfs geen orgel; een van de koorleden maakte me duidelijk, dat daar de windmachine voor nodig was. Die moest elektrisch aangedreven worden en omdat er geen stroom was deed die motor het dus ook niet. Toen ik vroeg waarom Oom Jan (want alle koorleden, inclusief de organist waren ooms voor mij) er dan toch was, hield hij een vinger voor zijn lippen en fluisterde: “wacht maar af!”.Even later keek Vader op zijn zakhorloge en gaf de zangers een teken. Ze kwamen zachtjes naar hun plaats en toen beneden de deur naar de sacristie openzwaaide begon ineens het orgel te spelen; zonder het gebruikelijk geraas van de antieke windmotor. Hoe was dat nou mogelijk? Iemand fluisterde in m'n oor: kom eens even mee kijken! Het was Oom Tom, die gemerkt had, dat ik er niets van snapte. Hij nam me mee naar het halletje waar de windmachine stond te slapen; daarnaast was een deurtje, dat ik nog nooit open had gezien. Voorzichtig deed Oom Tom het open en meteen weer achter ons dicht. Vier mannen leken te staan fietsen op lange planken. Het kostte hen heel wat kracht om dat in een gestaag tempo vol te houden. Oom Tom zei, dat het net zo werkte als een fietspomp; deze noeste werkers pompten wind in de enorme balgen in plaats van de windmotor. Van daaruit werd die verspreid door het hele orgel en kon er dus toch nog gespeeld worden!De rest van de Nachtmis heb ik netjes alle kerstliederen meegezongen en me verbaasd over dat wonder-orgel. Onder het terugwandelen naar huis hoorde ik van Vader, dat dit vroeger altijd zo gebeurde, totdat de windmachines waren uitgevonden. Meestal werden dan die trapinstallaties gesloopt, maar in enkele kerken waren ze blijven zitten. Een fijnere kerstnacht heb ik in de rest van mijn leven nooit meer meegemaakt.
In 1895 bezoeken regentes Emma en koningin Wilhelmina de stad Nijmegen. Een mooie aanleiding om een aantal straten naar de koninklijke hoogheden te vernoemen, zo meent het stadsbestuur. Maar het besluit wordt niet zonder slag of stoot genomen… Door Mira Tax Want hoewel het voltallige college vindt dat een dergelijk gebaar van dankbaarheid aan het koninklijk huis op zijn plaats is, meent één van de leden dat een besluit hierover uitgesteld moet worden. Het verblijf van Emma en Wilhelmina is immers incognito. En, vraagt de heer De Koning tijdens de raadsvergadering op 18 mei 1895, is het 'kieschheidshalve' dan niet wenselijk, pas nadat beide dames weer vertrokken zijn, dit voorstel te behandelen? Welnee, antwoordt de heer Graadt van Roggen, we doen alles keurig volgens het boekje als we hier nu over besluiten. Het is juist een bewijs van het feit, hoezeer men het 'verblijf der Koninginnen' op prijs stelt, wanneer dit besluit vandaag genomen wordt. RijtuigEn dat gebeurt dan ook. De weg die langs de zuidzijde van de 'Renbaan' (nu Wedren) zal worden aangelegd, noemt men naar Emma van Waldeck-Pyrmont: de Waldeck Pyrmontsingel. Ook het verlengde daarvan, dat dan nog Daalschestraat heet, krijgt deze naam. Een andere nieuwe straat wordt ook naar Emma vernoemd en zal Regentessestraat gaan heten. Het rijtuig van de regentes was tenslotte, in de woorden van de heer Graadt van Roggen 'het eerste rijtuig..dat dien weg bereed'! WilhelminaEmma was in dat rijtuig op de dag vóór de raadsvergadering namelijk op weg naar het eerder die maand geopende protestantse ziekenhuis dat voortaan, zo meldt men de regentes, Wilhelmina Ziekenhuis zal heten. Bijna honderd jaar later zal dit ziekenhuis overigens fuseren met het (ook door Emma bezochte!) katholieke Canisius Ziekenhuis. Maar daar is men in 1895 nog lang niet aan toe : katholiek en protestant worden apart verpleegd. Behalve het ziekenhuis wordt ook een straat naar de jonge koningin vernoemd. De weg die de Oranjesingel met de nieuwe Waldeck Pyrmontsingel verbindt, wordt Wilhelminasingel genoemd. GeestdriftEn zo laat het stadsbestuur er geen twijfel over bestaan, hoe dankbaar het de 'Koninginnen' is voor hun bezoek aan Nijmegen. Maar wat vindt de bevolking eigenlijk van het hoge bezoek? De plaatselijke pers bericht op 17 mei: “De geestdrift in de stad was groot. Men juichte, riep hoera...maar holde ook in dichte menigte het Koninklijk rijtuig achterna, eene gewoonte die men o.i. beter zou doen achterwege laten. HH.MM. lachten echter hartelijk om deze eigenaardige begeleiding en bogen allerminzaamst naar alle zijden.” Aan enthousiasme is dus geen gebrek! SporenOok op nationaal niveau weet Emma van Waldeck-Pyrmont het enthousiasme voor het koningshuis te vergroten. De monarchie had namelijk door toedoen van haar echtgenoot koning Willem III nogal aan populariteit ingeboet. Als onderdeel van Emma's succesvolle campagne voor herwaardering van Oranje doorkruist zij met dochter Wilhelmina het hele land. En als uiteindelijk ook Nijmegen aangedaan wordt, laten zij daar voorgoed hun sporen achter.
Door Twan Janssen Je kinderen onterven, kan dat?Een veelgehoorde opmerking is dat je je kinderen niet kan onterven. Het is een wijdverbreid misverstand, want in principe kun je je kinderen wél onterven. Toch heeft ook een onterfd kind nog wel bepaalde rechten na het overlijden van de ouder. Maar die rechten zijn sinds het invoeren van het nieuwe erfrecht op 1 januari 2003 wel verminderd. Aan de hand van een fictief geval zal ik een beeld proberen te schetsen van de gevolgen van onterving van een kind in het nieuwe wettelijke systeem. Moeder Marie en de kinderen Arjan, Bert en ClaartjeOm het één en ander zo duidelijk mogelijk uit te leggen zal ik in dit stuk de gevolgen van de regelgeving uitleggen aan de hand van de situatie van een weduwe, Marie, die drie kinderen heeft: Arjan, Bert en Claartje. Marie heeft een eigen woning ter waarde van €150.000,- en haar overige bezittingen zijn in totaal €30.000,- waard. Als Marie komt te overlijden zonder testament, zal het erop neerkomen dat de kinderen met zijn drieën de nalatenschap van Marie zullen verdelen. Ze worden met zijn drieën eigenaar van de woning en zullen de overige spullen verdelen, waardoor ieder ter waarde van €10.000,- spulletjes zal krijgen. Ze zullen zelf overeen moeten komen wie van hun drieën het schilderij van moeder krijgt, wie bepaalde sieraden en wie de pas gekochte pannenset, om maar eens een voorbeeld te geven. Het huis zal normaliter verkocht worden en de kinderen delen alledrie voor één derde mee in de opbrengst. In totaal zal dus van de nalatenschap van €180.000,-, ieder van de kinderen voor €60.000,- bevoordeeld worden. Ruzie met BertStel nu dat Marie al jaren ruzie heeft met Bert en wil voorkomen dat Bert zal meedelen in de erfenis. Zij kan dan naar de notaris gaan en in haar testament laten opnemen dat ze Bert onterft. Bert zal daardoor niet meer normaal meedelen in de erfenis. Het enige recht dat Bert nog kan inroepen is de zogenaamde “Legitieme portie” De legitieme portieDoor de legitieme portie in te roepen kan een kind aanspraak maken op een geldbedrag ter hoogte van de helft van wat hij normaal zou erven. In ons voorbeeld zou Bert dus aanspraak kunnen maken op de helft van €60.000,- is dus € 30.000,-. Het onterven van het kind door de ouder heeft dus niet als gevolg dat het kind helemaal niets meer krijgt. Maar de positie van een onterfd kind is wel een stuk minder sterk. De belangrijkste verschillen zijn de volgenden:Het onterfde kind heeft slechts recht op de helft van de waarde van een niet-onterfd kind. Het onterfde kind heeft slechts recht op een geldbedrag. Het kind heeft geen enkele zeggenschap meer. Het kan geen aanspraak maken op het schilderij of de pannenset. De andere erfgenamen, Arjan en Claartje, zijn slechts verplicht het bedrag aan hem te betalen en voor de rest hebben ze niets meer met Bert te maken.Het onterfde kind moet zelf een beroep doen op de legitieme portie en heeft niet “automatisch” recht op een gedeelte van de erfenis. Als Bert dus is ge-emigreerd naar Australie of door een andere reden niets meer van zich laat horen, zullen Arjan en Claartje de nalatenschap met zijn tweeën mogen verdelen. Zou Bert echter níet onterfd zijn, dan houdt hij recht op zijn gedeelte en zullen Arjan en Claartje hem moeten opzoeken, zodat Bert mee kan beslissen over de nalatenschap van Marie. Alleen bepaalde goederen.Om bepaalde goederen aan iemand te kunnen nalaten kan iemand in zijn testament een zogenaamd "legaat" opnemen. Hiermee kan hij of zij een specifiek goed aan een specifieke persoon nalaten. Marie zou er dus voor kunnen kiezen een schilderij na te laten aan een goede vriend of haar verzameling Lourdes-kaarsen aan de kerk. Maar in het geval dat ze één van haar kinderen wil onterven kan ze ook van deze regeling gebruikmaken. Ze kan namelijk in haar testament bepalen welke spullen van haar nalatenschap naar Bert zullen gaan, en Bert voor het overige onterven. De waarde van de aangewezen spullen worden van de legitieme portie afgetrokken. Als ze spullen ter waarde van € 30.000,- aanwijst die naar Bert zouden moeten gaan, zal Bert ook geen aanspraak meer kunnen maken op zijn legitieme portie. Bert zal zich dan tevreden moeten stellen met de spullen die door Marie aangewezen zijn. En Marie kan bepalen dat Bert bijvoorbeeld alleen die lelijke pannenset en haar tweedehands auto krijgt. Zolang de waarde van de spullen totaal maar €30.000,- is. Slechts in sommige gevallen waarin Bert enorm wordt benadeeld door de aangewezen goederen, kan Bert de goederen verwerpen en toch nog aanspraak maken op zijn legitieme portie. Maar dat is alleen in gevallen waarin Bert bijvoorbeeld de pannen pas krijgt nadat Oom Otto, die in het testament is genoemd als degene die eerst de pannen krijgt, is overleden. Of dat Bert aan bepaalde zware verplichtingen moet voldoen om de pannen daadwerkelijk te krijgen. Maar niet genoeg is bijvoorbeeld de omstandigheid dat Bert de pannen niet mooi vindt, of dat hij een oude auto krijgt, waar hij niet op zit te wachten, of een vakantiehuisje in Siberië... Dat zijn allemaal geen redenen waardoor hij wat hij krijgt kan verwerpen en alsnog aanspraak kan doen op een geldbedrag, in de vorm van een legitieme portie.Meerdere kinderen ontervenHet hierboven uitgelegde principe geldt ook als Marie meedere kinderen wil onterven.Als ze bijvoorbeeld zowel Arjan als Bert onterft, zal de gehele nalatenschap naar Claartje gaan. Claartje moet dan nog wel aan haar beide broers €30.000,- moeten betalen. Maar aangezien ze net een huis van €150.000,- en andere spullen ter waarde van €30.000,- heeft geërfd kan ze dat vrij gemakkelijk doen.Als Marie alle drie haar kinderen onterft, zal haar nalatenschap naar haar ouders gaan, en als die niet meer leven naar haar broers en zussen, of als die niet meer leven hun kinderen. Die erfgenamen moeten dan aan Arjan, Bert en Claartje ieder €30.000,- betalen en kunnen voor de rest de nalatenschap zelf verdelen. In de praktijk zal dit niet zo snel voorkomen, omdat iemand die al haar kinderen onterft in het testament óók zal aangeven wie dan wél moet erven. Dan zal dus de door Marie aangewezen persoon (of instantie) erven en niet haar ouders of afstammelingen daarvan, tenzij Marie die aanwijst. Tot zover deze korte beschouwing over het onterven van je kinderen. Complicaties als "Hoe zit het als er nog een echtgenoot én kinderen achterblijven?" "Wat gebeurt er als Marie tijdens haar leven al veel heeft geschonken aan (één van) de kinderen?" en "Wat zijn de gevolgen met betrekking tot de Successiebelasting?" heb ik achterwege gelaten; het zou te ver voeren daar uitgebreid op in te gaan in het kader van dit Wijkkrant-stukje. Hopelijk heb ik toch een duidelijk beeld heb kunnen geven van dit stukje van het erfrecht en was het interessant om te lezen. Het is echter niet mijn bedoeling dat u na het lezen van dit stukje massaal naar de notaris zult gaan en ik hoop dan ook dat de wens om de kinderen te onterven bij u, als lezer, niet aan de orde is. Mocht u juridische vragen hebben dan ben u van harte welkom op ons spreekuur. Dit wordt gehouden op maandag- en woensdagavond van 19.00 tot 20.00 uur en op zaterdagochtend van 10.30 tot 12.00 uur op de Daalseweg 259a.
Elke laatste dinsdag van de maand vindt het 'Humanistisch Café' plaats in café The Shuffle aan de Berg en Dalseweg. Deze thema-avonden zijn een initiatief van het Humanistisch Verbond en hebben dit jaar als algemeen thema 'Op zoek naar een moraal in de nieuwe eeuw'. Door Mirjam Bedaf Het Humanistisch VerbondUitgangspunt van het Humanistisch Verbond is het humanisme. Deze levensovertuiging gaat er van uit dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn of haar éigen daden maar daarbij staat ook respect voor de omgeving en voor anderen centraal. Tevens zijn denken over waarden en grenzen en kwaliteit van leven erg belangrijk. Het motto van het Humanistisch Verbond is dan ook: Zelf denken samen leven. AfdelingenDe 43 verschillende regionale afdelingen van het Humanistisch Verbond organiseren ieder hun eigen activiteiten, variërend van themabijeenkomsten en cursussen tot lezingen en gespreksgroepen.De afdeling Nijmegen organiseert dit jaar naast het maandelijkse Humanistisch Café onder andere activiteiten in het kader van de landelijke campagne 'Humanisme en opvoeden' en een cursus Levenskunst. Het Humanistisch CaféNa het succes van de thema-avonden vorig jaar, die plaatsvonden in café Samson in de Houtstraat, heeft de afdeling Nijmegen dit jaar weer zeven maal het Humanistisch Café op het programma staan. Het Humanistisch Café is dit jaar verhuisd naar café The Shuffle en begint om 19.45 uur. De avond begint met een inleiding van een spreker van ongeveer een uur. Daarna is er ruimte voor vragen en discussie tot ongeveer 22.00 uur, volgens mede-organisator Wim Looijen het meest interessante deel van de avond. November: TodorovIn het Humanistisch Café op dinsdag 30 november jl. gaf Marjan Slob een inleiding over de Franse schrijver, filosoof en humanist Todorov en het probleem van de vrijheid. Marjan Slob is filosoof en is tevens vijf jaar hoofdredacteur geweest bij De Humanist.Ze probeert aan de hand van hetboek 'De Onvoltooide tuin' van Tzvetan Todorov een helder overzicht te geven van de verschillen en overeenkomsten tussen de vier families die Todorov onderscheidt.Dit geeft tevens een actuele visie op de grondslagen van de huidige Nederlandse maatschappij. VrijheidMarjan Slob legt uit dat de mens de vrijheid eigenlijk nog niet zo lang geleden verworven heeft, namelijk pas in de Renaissance (14e - 16e eeuw). Tijdens de zogenaamde Verlichting ging een kleine elite zelf nadenken en namen zij de politiek, de kerk en het geschreven woord niet meer onvoorwaardelijk voor waarheid aan. Vanaf dat moment is de mens langzamerhand vrij geworden, is begonnen met zijn eigen weg te gaan en uiteindelijk kwam daarna politieke vrijheid.Het nadeel van vrijheid werd in die tijd echter ook al snel duidelijk: Zelf denken en beslissen is erg moeilijk en veroorzaakt onrust. Het stabiele denken en doen is er opeens niet meer en dat maakt angstig. Omgaan met vrijheidVolgens Todorov zijn er globaal vier manieren om met deze vrijheid om te gaan: de conservatieve manier, de wetenschappelijke manier, de individualistische manier en de humanistische manier.Aan de hand van deze vier manieren van omgaan met vrijheid legt Marjan Slob uit wat de verschillen en overeenkomsten zijn tussen achtereenvolgens conservatieven, scientisten, liberteinen en humanisten.Na de lezing wordt gediscussieerd over deze vier manieren en groeperingen en dan vooral hoe deze vandaag de dag zichtbaar zijn in de maatschappij en de politiek. Tot slotHet interessante aan deze lezing en het boek van Todorov is dat alle eigenschappen, opvattingen, verschillen en overeenkomsten van de besproken groeperingen erg herkenbaar zijn omdat we ze dagelijks om ons heen zien in de huidige maatschappij en politiek.Kortom een boeiende avond en kennismaking met het Humanisme. En een heleboel stof tot nadenken. Meer informatieOp de uitgebreide website www.humanistischverbond.nl is meer informatie te vinden over het Humanistisch Verbond en haar activiteiten. Tevens wordt het Humanistisch Café maandelijks aangekondigd in de Wijkkrant Nijmegen-Oost.
Maandagmorgen 1 november 2004 zag ik voor het laatst de zon opkomen. Ik had me van tevoren eigenlijk nooit gerealiseerd dat dit zomaar ineens kon gebeuren. Ja, behalve als je blind wordt natuurlijk. En daar is in mijn geval gelukkig geen sprake van. Nee, in het onderhavige geval ligt de oorzaak heel ergens anders. Door Seph Schreurs Ons huis ligt met de achterkant naar het oosten en laat daar nou toevallig sinds mensenheugenis de zon opkomen! Ik ben een 'vroege vogel' en woon hier al dertig jaar, dus ik kan het weten. In mei 2001 maakte ik in deze zelfde krant gewag van bouwplannen van de Erven Roelofs op het terrein van hun oude garage, die sinds de bouw van een nieuwe, dwars op dat gevaarte, lag te vervallen. Vanuit mijn hobbykamer, waar ik - onder andere - mijn bijdragen aan de wijkkrant in elkaar frunnik was het een nogal troosteloos uitzicht. Tot mijn grote vreugde werd er twee jaar later met de sloop begonnen. De plannen waren vrijgegeven en aan de hand daarvan was door een aantal slimmere buurtbewoners geprotesteerd tegen de hoogte van het bouwsel. Nou ja, dacht ik nog: wat maakt zo'n metertje meer of minder nu uit? En is het niet aardig dat ze de hele zaak een flink stuk naar achteren situeerden? Maar liefst twaalf meter “openbaar groen” als cadeautje voor de buurt! Prettige bijkomstigheid was bovendien, dat onze schilderachtige Schildersbuurt dankzij deze ingreep niet al te erg verziekt werd door een bouwsel, dat feitelijk helemaal niet bij deze omgeving paste. BelazerdDie bewuste maandagmorgen begon het er ineens anders uit te zien. Het ene na het andere enorme blok gipsbeton werd opgetakeld en op de plaats van bestemming bevestigd. Daarmee werd de tweede woonlaag afgebakend; halverwege die week waren de huizen van de Mesdagstraat al aan het zicht onttrokken en vond ik het tijd worden om die fraaie brochure van Hestia nog eens nader te bekijken. Hoe zat het ook weer? Jawel, er moest nog een derde woonlaag komen en daarbovenop waren nog vier penthouses gepland!!! In het geheel dus een verdubbeling van wat nu al zoveel daglicht wegnam. Dat wordt een probleem voor de eerste drie woonhuizen in onze straat. Afgezien van het feit dat de daar wonende families het grootste gedeelte van de ochtend in de schaduw komen te leven zal de waarde van deze woningen gaan verminderen. Hetzelfde geldt - als de zon ondergaat - voor de drie families aan de andere kant van het appartementengebouw, in de Mesdagstraat; die zijn tegen het einde van de middag de dupe. Over de blauwe lucht hebben we het dan nog niet eens gehad. Wie krijgt de Zwarte Piet?Interessante vraag! De opdrachtgever zou volgens Bartjens de verantwoordelijkheid op zich moeten nemen. Maar hoe zit het eigenlijk met de gemeente? Hoe hebben ze dit onzalige plan ooit goed kunnen keuren terwijl een groep omwonenden tijdig protest heeft ingediend? Wanneer een particulier een bouwvergunning aanvraagt om bijvoorbeeld de kelder uit te breiden, zitten ze er van Bouwen en Wonen gelijk bovenop om te controleren of de buiteningang binnen de anderhalve meter vanaf de gevel blijft. Zo niet, dan wordt de aanvraag afgewezen; met verwijzing naar het bestemmingsplan. Toch wel handig als je veel geld hebt!
Dames en heren, we gaan sluiten! Als het goed is kun je deze kreet bijna elke nacht in ieder café beluisteren. Maar geen nood: morgen is er weer een dag. Maar het is lang geleden, dat de klanten van een slager in onze wijk deze boodschap te horen kregen. Toch is dit onlangs gebeurd: de vele klanten van slagerij Derkse kregen het zelfs zwart op wit! De opknapbeurt45 Jaar bestaat het familiebedrijf al. Vader Derkse begon in 1959; zijn zoon René en diens vrouw Marja hebben de zaak van hem overgenomen en met veel succes voortgezet; zelfs uitgebreid met catering. Maar de eindeloos lange opknapbeurt van de buurt is voor het echtpaar Derkse een finale afknapper gebleken. René ziet het niet meer zitten en gooit - letterlijk - het bijltje erbij neer! Het als levensmiddelenzaak langdurig onbereikbaar zijn voor klanten is funest voor een middenstander. Dat ze daar bij de gemeente niet aan gedacht hebben! Regeren is toch immers vooruitzien?! Dat had René ze zelf wel kunnen vertellen.Op 18 december is het fini met die gezellige buurtwinkel en zult u in het vervolg ook naar de supermarkt moeten. Kan die zijn assortiment inkrimpen en zo nog meer bezuinigen; concurrentie is er toch niet meer… Stein houdt het toch ook voor gezienDe laatste, echte drogisterij houdt het nog net iets langer uit: na de kerstdagen is Stein op de berg en Dalseweg geen drogisterij meer. Dhr. Stein blijft er wel aanwezig om te adviseren over homeopathie voor huisdieren, maar voor het overige wordt het een speciaalzaak en gezondheidscentrum voor dieren. Vergelijkbaar met de 'Ark van Noach' aan het begin van de Jacobslaan, maar dan in een veel bredere opzet. Naast het gebruikelijke assortiment komt er een trimsalon en een fysiotherapeut voor dieren. De enige, die echt verdwijnt is de iriscopist Gert van der Pot, die zich gaat vestigen bij de Natuurdrogist in de Stikke Hezelstraat.De sinds 1920 bestaande drogisterij zal in de komende tijd een heel ander aanzien krijgen, zowel van binnen als van buiten. De nieuwe uitbater, die in februari hier zijn tweede zaak opent, is een oude bekende uit Oost: Carlo Jansen, die in onze wijk zijn vak heeft geleerd in wat nu Dobey heet,op de hoek van de Toorop- en de Van Langeveldstraat. Beetje erg dichtbij? De toekomst zal het uitwijzen.
In ons Nijmegen-Oost lijkt alles mogelijk. Makelaar Strijbosch biedt zelfs een bankfiliaal te huur aan. Ik vraag me af: wat moet je met zoiets? Een bank beroven zou nog lucratief kunnen zijn als je een beetje geluk hebt, maar wie huurt er nou zo'n ding?! Met de regelmaat van de klok kom ik er langs (met ons hondje natuurlijk) en werp wel eens een blik naar binnen. Sinds kort is dat wat moeilijker want men (de makelaar?) heeft er vitrage voor de ramen gehangen. Wellicht om de indruk te wekken, dat je daar best zou kunnen wonen. En enkele dagen terug is er een joekel van een container langs de zijkant geplaatst en - inmiddels - al gevuld met allerlei afval, wat je niet van een bank verwacht. Geen kluisjes dus, of een charmante employé en bankbiljetten zeer zeker niet. Door Seph Schreurs Toen ik er voor het laatst vrijelijk naar binnen kon gluren was overigens wel de lokettenwand nog helemaal intact. En wie weet wat nog meer. Alsof de ABN er destijds halsoverkop uit weggevlucht is met achterlating van alles waar ze niks meer mee konden. Het heeft toen nog even geduurd eer de tent aan de buitenkant ontdaan was van alle kenmerken van een bank, maar die bomvrije scheidingsmuur met pantserglas zat nog steeds op zijn plaats. Mogelijk is uw woningnood dermate hoog dat u er ernstig over dubt om dat pand maar te huren en dan zelf maar een beetje te gaan slopen en inrichten. Mag ik u er in dat geval op wijzen, dat de voormalige gebruiker niet voor niets al die rotsvaste, dus en onverplaatsbare spullen heeft achtergelaten? Het zou zelfs de ABN teveel hebben gekost om dit pand tot een bewoonbaar stulpje te laten terugbouwen! Misschien zit ik er wel helemaal naast hoor. Maar wilt u er helemaal niet wonen en gewoon uw kerstgratificatie benutten om zelf een bank te beginnen op deze fraaie stek. Dan moet ik u helaas teleurstellen. Een paar minuten geleden scheen eventjes de zon en stond ik tegenover die vroegere bank om gauw een kiekje te maken ter illustratie bij dit kletsverhaal. Er werd net weer een nieuwe container geplaatst en de voordeur stond open omdat men binnen druk aan het werk was. En wat dacht u? De hele ruimte was leeg! Niets herinnerde meer aan het bankkantoor waar ik zovaak geld ging opnemen of betalingen kwam doen. Nog even en een huurder kan er zo intrekken. Waar wacht u nog op? Het is een van de gezelligste locaties van de hele buurt! Hopelijk valt de prijs enigszins mee want na de kerstgratificatie moet u de huur weer van uw maandsalaris kunnen betalen. Tot ziens wellicht en Prettige Feestdagen.
Sinds 2002 is Theatergroep Kwatta gevestigd in het Badhuis aan de Daalseweg. Waar in vroeger tijden wijkbewoners badderden, worden nu professionele voorstellingen bedacht, voorbereid en uitgevoerd. Kwatta-produkties zijn vrolijk en lichtvoetig, maar hebben vaak ook een serieuze ondertoon. De voorstellingen zijn bedoeld voor iedereen, maar vooral voor kinderen vanaf zes jaar. Door Sarah Albers Deze kerstvakantie speelt Kwatta “Badgasten, een tropisch winteravontuur”. De 'Badgasten' zijn op vakantie op een tropisch eiland. Ze hebben de reisgids goed gelezen en hebben allemaal hun eigen verwachtingen over het eiland en de eilandbewoners. De plaatselijke bevolking wordt omschreven als zeer vriendelijk en dicht bij de natuur staand, in werkelijkheid blijken de eilandbewoners juist naar het rijke westen te verlangen. “Badgasten moet een feestje worden, een spektakel, met toneel, liedjes en muziek, maar 'Badgasten' heeft ook een boodschap: het gras bij de buren lijkt dan misschien wel groener, maar uiteindelijk is het geluk dichterbij dan je denkt”, zal regiseur Josee Hussaarts daarover later zeggen. Op een late vrijdagmiddag, begin december mocht De Wijkkrant aanwezig zijn bij een repetitie en sprak aansluitend met Josee Hussaarts, het brein achter 'Badgasten', en regie-assistent Ferdi Jansen. Josee: “Badgasten is speciaal geschreven voor het Badhuis. De foyer wordt omgetoverd in een vliegtuig en in het theater zelf wordt een dorpsplein gebouwd, de vloer wordt volgestort met zand. Daarmee kun je dus niet naar een ander theater. Met Badgasten probeer ik theatermakers aan te trekken met wie ik voorheen nog niet heb gewerkt, bovendien probeer ik optimaal gebruik te maken van de ruimte die het Badhuis biedt.” Het is een drukte van belang die middag in het Badhuis; acteurs zijn aan het repeteren en er wordt hard gewerkt aan het decor. Bij de acteurs is de vermoeidheid toegeslagen: “Ik heb eigenlijk wel zin in weekend”, klinkt het. Maar Josee is streng: “Ik wil nog een keer het liedje van Desirée en Nartan doen!” Ferdi daarover: “De acteurs hebben al de hele week gewerkt aan het stuk en aan het einde van de week slaat dan de vermoeidheid echt toe”. “Werken aan 'Badgasten' lijkt een beetje op een snelkookpan. Normaal gesproken repeteren we twee maanden voor een stuk en spelen we twee tot drie maanden, nu repeteren we een maand en spelen we het stuk zo'n twee en een halve maand. Dat maakt het een enorme uitdaging voor alle betrokkenen,” aldus Josee, “begin januari beginnen we alweer met de repetities voor 'Max, de held van Siddeburen', onze volgende voorstelling'. -------------- De Wijkkrant voor Nijmegen-Oost wist twee badgasten te strikken voor een interview. Nartan Meerlo en Iris van Geffen vertellen hieronder over de personages die ze vertolken in 'Badgasten'.Iris: “Ik speel Trien. Trien denkt dat de wereld om haar draait, ze is naar het eiland gekomen om vrienden te maken. Ze heeft in een reisgids gelezen dat de bevolking er zo vriendelijk is. Bovendien staat de bevolking dicht bij de natuur en dat treft, want dat staat Trien zelf ook. Ze houdt van biologisch en ecologisch en ze is vegetarisch. Hoewel, om vrienden te worden met de visser móet ze wel vis eten. Trien had verwacht om deze vakantie op het eiland in het middelpunt van de belangstelling te staan, maar dat valt een beetje tegen…”Nartan: “Ik speel mevrouw Zilverling. Mevrouw Zilverling vindt het heel belangrijk dat iedereen gelukkig is, daar doet ze ook alles aan. Haar man heet Leo en haar zoon heet Macco. Het gezinsleven staat volledig in het teken van Macco, hij is het allerbelangrijkste wat er bestaat. Deze vakantie wordt mevrouw Zilverling verliefd op de visser. De visser ruikt naar man en naar vis en dat is helemaal nieuw voor haar. Om bij de visser in de smaak te vallen verkleedt ze zich als zijn overleden vrouw en draagt ze lange zwarte vlechten. Maar Macco is verliefd op de dochter van de visser. Uiteindelijk sluit mevrouw Zilverling een deal met de visser, hij verkoopt zijn dochter aan haar zoon. Als Macco maar gelukkig is… maar mevrouw Zilverling zal altijd aan de visser blijven denken.”<kader>Wil jij ook een tropische verrassing in de winter? Dat kan! Kwatta geeft drie keer twee vrijkaartjes weg voor de voorstelling 'Badgasten'. Wat moet je doen? Knip deze palmboom uit en plak 'm op karton. Je mag hem natuurlijk ook eerst kopiëren. Vervolgens versier je de palm als een kerstboom. Zorg dat hij vóór 1 januari 2005 in de brievenbus van het Badhuis (Daalseweg 262) ligt, voorzien van je naam, adres, leeftijd en liefst ook je mailadres. Kwatta neemt dan zo spoedig mogelijk contact op met de makers van de drie mooiste 'kerstpalmbomen'. Maak er iets moois van! --------------
Harrie Braam uit de Hobbemastraat heeft genoeg van de parkeeroverlast die klanten van de Albert Heijn aan de Daalseweg bijna dagelijks veroorzaken. Hij diende bij de gemeente een plan in voor parkeren op het dak van de grootgrutter. 'Helaas heeft de gemeente het plan niet gehonoreerd', vertelt een enigszins teleurgestelde Braam. Door Erik van Huizen Braam, aannemer van beroep, zond zijn plan in omdat de gemeenteraad initiatieven die de leefbaarheid in de wijk vergroten, meer wil steunen. Daarom begon de raad een experiment om bewoners en organisaties meer te betrekken bij het wel en wee van hun wijk. 'Mijn plan voldeed volgens de gemeente niet aan de voorwaarden die ze stelde aan ideeën van de burgers. Een voorwaarde was bijvoorbeeld dat de plannen binnen een jaar gerealiseerd konden worden. Met alle vergunningen die voor mijn plan nodig zijn, lukt dat natuurlijk nooit. Ook bleek na het bezoek van de gemeenteraad aan de wijk, dat de stadsdeelbestuurder samen met de bewoners en directie van Albert Heijn een oplossing zoekt voor het parkeerprobleem.' Het probleemVolgens Braam wordt de parkeerproblematiek op en rond de Daalseweg enerzijds veroorzaakt door de ligging tegen het centrum, anderzijds door het hoge aantal woningen in de wijk. 'Het parkeren gebeurt daardoor vaak langs de openbare weg. De klanten van de druk bezochte Albert Heijn, zorgen daarbij voor nog meer overlast. Ook het terugzetten van vrachtwagens, die de winkel bevoorraden, van de Daalseweg naar de parkeerplaats van Albert Heijn, veroorzaakt gevaarlijke situaties en filevorming op de Daalseweg.' DakparkerenHet plan voor parkeren op het dak van de supermarkt schept ongeveer 45 extra parkeerplaatsen, heeft Braam uitgerekend. Daarnaast moet de Daalseweg ter hoogte van de winkel breder. 'Hierdoor verbetert de toegang naar de parkeerplaats, wat de verkeersveiligheid ten goede komt.'De voorwaarden om tot realisatie te komen zijn in het plan nog legio. 'Zo moet het vergunningenbeleid minimaal tot de Heijdenrijkstaat worden uitgebreid en moeten de bewoners achter Albert Heijn accepteren dat ze privacy verliezen doordat men vanaf het parkeerdek op de achterzijde van de woningen kijkt. Ook wordt de winkel in mijn plan niet meer bevoorraad over de parkeerplaats aan de voorkant van de winkel aan de Daalseweg, maar via de wijk aan de achterkant van Albert Heijn. Daar moeten de bewoners van die straten het natuurlijk wel mee eens zijn. Ik vind niet ik daarmee het probleem verplaats. Je moet altijd van het meest ideale plan uitgaan.'Overige voorwaarden voor de uitvoering van het plan zijn een eventuele aanpassing van het bestemmingsplan, de medewerking krijgen van Albert Heijn, het mogen heffen van parkeergeld, het krijgen van politieke draagkracht en de financiering door de gemeente Nijmegen of Albert Heijn.Braam denkt dat Albert Heijn met het heffen van parkeergeld in eerste instantie minder bezoekers trekt. 'Maar als het publiek door heeft dat de winkel beter bereikbaar is, neemt het aantal bezoekers waarschijnlijk weer toe. Kijk maar naar winkelcentrum Dukenburg. Daar is hetzelfde gebeurd.'Of de kruidenier, die in deze tijd van economische malaise weer echt op de kleintjes let, het daar mee eens is, weet Braam nog niet. FinancieringDe gemeente Nijmegen moet volgens Braam de aanleg van het parkeerdek voorfinancieren. 'Volgens een globale raming van een bezetting van zestig procent van de 105 parkeerplekken, kan het project in tien jaar worden terugverdiend.'De eerste twintig jaar verdelen de gemeente en Albert Heijn de parkeergelden. Indien de financiering dan is afgelost, gaan de parkeeropbrengsten naar Albert Heijn die vanaf dan ook het onderhoud van het parkeerdek betaalt. Eventueel kunnen de parkeergelden dan weer omlaag.'
Op welke dagen kunt u terecht op onze Spoedeisende Orthopedische Hulp? Welke twee bijzondere poliklinische spreekuren kent ons reumacentrum? Wat zijn onze drie specialismen? Met het juist beantwoorden van onder andere deze vragen kon u leuke prijzen winnen op de open dag van de Sint Maartenskliniek op 14 november: een leuke en interessante dag voor het hele gezin. Door Eric Hendriks Maar weinig mensen beseffen dat onze wijk over een gespecialiseerd ziekenhuis beschikt dat zijn weerga in Europa niet kent. Het heeft 300 bedden, 400 plaatsen voor dagbehandeling en een uitgebreide polikliniek. Er werken 1.500 mensen en elk jaar worden er 25.000 mensen behandeld. Het ligt verscholen in de bossen aan de rand van Hengstdal, boven op een berg die zeker 16 meter boven de Berg en Dalseweg uitsteekt. Sterk in beweging (1)De Sint Maartenskliniek bestaat sinds 1936 en heeft zich gespecialiseerd in de behandeling van aandoeningen van het houdings- en bewegingsapparaat. Het telt drie basisspecialismen: orthopedie, reumatologie en revalidatiegeneeskunde. Samen omvatten ze alle op de menselijke beweging gerichte disciplines. De slogan luidt dan ook “Sint Maartenskliniek, sterk in beweging”. Astrid van de Laar, manager communicatie, legt uit hoe de open dag in elkaar zit. “Om het onze bezoekers gemakkelijk te maken hebben we verschillende kleuren lijnen aangebracht op de vloer. Deze leiden langs het orthopediecentrum, het reumacentrum, het revalidatiecentrum en naar de researchafdeling. Langs elke route is er voorlichting, zijn er demonstraties of kun je zelf een behandeling ondergaan. Maar ga vooral eerst een gratis kopje koffie of thee drinken in het Rondeel, ons restaurant!” In het sfeervolle restaurant is het gezellig druk. Tussen de bezoekers zie je de medewerkers in de typische witte bedrijfskleding, de bitterballen vinden gretig aftrek, er zijn veel mensen in een rolstoel en in het aparte rookgedeelte is zowaar een patiënt in zijn bed aanwezig. De afdeling Personeel en Organisatie zet haar beste beentje voor. Wat voor een werkgever is de Sint Maartenskliniek eigenlijk? De P&O medewerkster werkt er nog niet zo lang maar is positief: “Ik waardeer de informele sfeer hier. Het gaat weliswaar niet zo snel als in een commerciële organisatie maar het bruist hier behoorlijk door alle activiteiten en de uitbreiding in de komende jaren!” Wist u dat het restaurant het Rondeel iedere dag geopend is en de hele dag verse maaltijden serveert tot 18u30? U kunt bijvoorbeeld zondags na een wandeling hier iets gebruiken. En dat daar elke zondagochtend om 10u30 een oecumenische viering wordt gehouden waarbij u van harte welkom bent?We vervolgen onze kennismaking. In het orthopediecentrum voelen we aan gewrichtsvervangers en bezoeken we de operatiekamers. Bij Fysiotherapie konden we onze bloeddruk en vetgehalte laten meten en testen hoe fit we waren: alles in 20 minuten tijd. Helaas was het hier erg druk en waren er maar liefst 12 wachtenden vóór ons: verder dus maar!Wist u dat voor behandeling van letsel aan ledematen, botten, gewrichten of spieren 24 uur per dag hier terecht kunt, desnoods zonder verwijzing van de huisarts? In het zwembad springen we tussen de douchestralen door en bekijken we het bad waarvan de vloer helemaal omhoog kan komen. De kinderen krijgen een snoepje van een mevrouw via haar robotarm, zij kan haar arm niet meer gebruiken. In het revalidatiecentrum proberen ze de fitnessapparaten uit en slalommen de sporthal door in een rolstoel. Best nog lastig!Wist u dat het reumacentrum een speciaal spreekuur heeft voor ouderen met reuma en een expertisecentrum voor het vaststellen en behandelen van botontkalking? We eindigen met een analyse van ons looppatroon en een stabalanstest bij SMK-Research. Alles is in orde maar dat is natuurlijk niet heel verrassend. Na vandaag beseffen we nu eens te meer dat er veel mensen zijn voor wie “gewoon bewegen” níet de gewoonste zaak van de wereld is. En dat het dan erg fijn is dat je in een land woont waar er dan toch nog veel voor je gedaan kan worden. Met onze benen op de grond verlaten we de Sint Maartenskliniek, nu gelukkig bergafwaarts.Meer informatie over de Sint Maartenskliniek: Hengstdal 2, 6522 JV te Nijmegen of kijk op www.maartenskliniek.nl Sterk in beweging (2)Om mensen de zorg te kunnen bieden waar ze recht op hebben wordt de Sint Maartenskliniek de komende jaren behoorlijk uitgebreid, waarbij ze ervoor wil zorgen dat de prachtige bosrijke omgeving volledig behouden blijft. Daarnaast wil ze een structurele oplossing voor het gebrek aan parkeerplaatsen. Er is een voorkeur voor het vergroten van de bebouwde oppervlakte op het centrale deel van het terrein. Zo worden bestaande gebouwen uitgebreid en wordt er een ondergrondse parkeergarage aangelegd. Dit moet de huidige bebouwde oppervlakte van 20.000 m2 met bijna 25% vergroten tot 24.850 m2. Voor vragen over deze plannen kunt u contact opnemen met mevrouw H. Jakobs, tel. 365 92 37. Zij is de manager van het Facilitair Bedrijf.
Door Liesbeth Engelen Wie kent deze groentewinkel niet aan de Broerdijk? Opa en oma Gerrits begonnen deze winkel op 22 november 1954 en nu twee generaties verder komen ze tot de conclusie dat aan het familiebedrijf een einde zal komen. Van oudsher is de winkel op dinsdagmiddag dicht en zijn er op de maandag planten voor buiten, op woensdag volop bloemen: dit is al vanaf 1969 zo en zijn de salades op zaterdagochtend voor de halve prijs.In 1982 namen Toine, William en Lucia de groentewinkel over van hun ouders, hier hebben zij geen spijt van gehad: het is immers hun lust en hun leven. Het leuke is ook dat je steeds weer mensen tegenkomt in de winkel die je anders maar zelden ziet, een soort ontmoetingsplek voor de buurt. Ja, het heeft een maatschappelijke functie, dit is een feit. Hier zijn ze zich van bewust en vragen zich ook af wat er gebeurt als zij hun deuren gaan sluiten. In de winkel is weinig veranderd de afgelopen 50 jaar. Dit hoefde ook niet want 'groente is groente en fruit is fruit'. Aan kant en klare maaltijden zijn ze niet begonnen, die zijn al genoeg verkrijgbaar in de grote supermarkten. Het besluit om de kinderen het bedrijf niet te laten overnemen komt door de veranderingen in de wijk en het opbreken van De Berg en Dalseweg vorig jaar. Dit zorgde voor een flink inkomstenverlies en liet hun inzien dat de kinderen beter een ander beroep kunnen kiezen. Zo zal het gaan steeds meer buurtwinkels houden ermee op, jammer ja, maar de tijden veranderen nu eenmaal en daar doe je niets aan. Ze blijven lachen en zijn positief totdat de tijd aanbreekt dat zij de deuren gaan sluiten. Maar daarna kunnen ze zich alledrie geheel storten op het bowlen waar ze nu al zeer fanatiek in zijn.
Vijfentwintig jaar geleden kwamen Frans en Ria Zuidgeest, afkomstig uit het Westland tussen de bloemen, naar de Berg en Dalseweg om het winkeltje van Leo van Veen over te nemen. Die was daar in 1967 een winkeltje begonnen in groenten en bloemen waar sinds 1907 de boerenfamilie Tielemans vooral bloemen en planten kweekten, die ze aan mensen uit de buurt verkochten. Dat waren toen grotendeels groenteplantjes omdat veel buurtbewoners er een moestuintje op nahielden. Je kon in die tijd niet even naar de super toch? Men kon zich bijna niet anders voorstellen dan zelfgeteeld. Andere tijdenHet echtpaar Zuidgeest boerde zo goed dat op een goed moment het winkeltje van Leo vervangen kon worden door een grote kas, die intussen is uitgegroeid tot maar liefst tweeduizend vierkantemeter. En nog is het vaak dringen geblazen; is het niet in de kas, dan wel aan de kassa. Want - dat zult u beslist wel eens ervaren hebben: de zaak loopt goed. Dat ligt voor de hand; je hebt als buurtbewoner meer plezier van een zaak binnen loopafstand dan aan een tuincentrum waar je a. een auto voor nodig hebt en b. al gauw uren voor moet uittrekken omdat je gedwongen wordt het hele doolhof door te zoeken al heb je maar één of twee plantjes nodig!Het is dus maar te hopen, dat de familie Zuidgeest het nog zeker 25 jaar bolwerkt; er zijn voldoende opvolgers om een 50-jarig bestaan te halen!
Stampvolle cafés met tegen de ramen gedrukte neuzen, beslagen caféruiten en meezingen met tranentrekkende liederen. Zaterdag 20 november streek het smartlappenfestival 'De troost van Oost' weer neer in negen cafés in Nijmegen Oost. Door Mirjam Bedaf en Erik van Huizen De hoeveelste editie het dit jaar was van 'De troost van Oost' kon niemand vertellen. Wel was iedereen het er over eens dat dit het gezelligste feest is in de gezelligste wijk van Nijmegen. Voor 3,50 euro kon iedereen de tien cafés binnenstruinen. Dat was inclusief het vervoer in de Troostbus. Deze bracht de smartlappenliefhebbers op verzoek van kroeg naar kroeg. En daar werd goed gebruik van gemaakt. De bus was regelmatig overvol, wat natuurlijk ook kwam door de aanwezigheid van het smartlappenduo Sul & Co. Dit duo wist volgens de organisatie de juiste snaar op het juiste moment net niet te raken. Berg en DalsewegVanaf negen uur liep het bij de meeste cafés al storm. De negen deelnemende kroegen hadden allemaal toppers in huis gehaald. Zo speelde in The Shuffle aan de Berg en Dalseweg Freddy & die Düsenjäger. Zij zongen over liefde en eenzaamheid, trouw en ontrouw, hoop en wanhoop en man en vrouw. De Duitse klassiekers Immer Wieder Sonntags en Du deden de meeste Troostgangers besluiten uit volle borst mee te zingen. In Trianon, eveneens aan de Berg en Dalseweg, speelde de achtkoppige smartlappenband Naam zonder Zangeres. Om hier enige regie te kunnen bewerkstelligen konden vooraf verzoekjes aangevraagd worden. DaalsewegLater op de avond stonden op de Daalseweg zelfs tientallen mensen in de rij om binnen te kunnen komen bij de cafés 't Haantje en Station Oost om een glimp op te vangen van de smartlappenvertolkers.In 't Haantje werd het wachten uiteindelijk beloond door Johnie, Tonnie, Ronnie, Bep en Truus die als 'Ziek Zwak en Misselijk' de sterren van de hemel zongen.Station Oost aan de Daalseweg kreeg Berry Bopaloela en de Vetsmelters op bezoek. De één schijnt iets te doen in gokkasten, de tweede in iets met auto's en het voormalige Oostblok, een derde leeft van de tussenhandel in roerende goederen. Even verderop aan de Daalseweg bij Café Jos' Meesterschenkerij brachten De Dutches vlotte nummers van vroeger ten gehore zoals Hepie & Hepie en De Zangeres zonder naam.In Proeflokaal de Kroon aan de Daalseweg liepen de emoties bij het optreden van Gordon de Kiefte hoog op. Ingewijden wisten te melden dat hij nog bij zijn ouders thuis woont en naast de poster van NEC, zijn kamer behangen heeft met zijn grote idool Frans Bauer.In Café de Muk aan de Daalsedwarsweg moesten de bezoekers bij het optreden van Derde Keer Scheepsrecht, de zakdoek bij de hand houden. OverigIn een van de kleinere cafés, Mijnheer Dijkstra aan de Hobbemastraat, was het als vanouds weer proppen geblazen. Troostzoekers liepen vaak door na het zien van zoveel mensen in zo'n klein café. Wel zette Meneer Dijkstra voor deze gelegenheid de tafels aan de kant om genoeg ruimte te maken voor Keessie, die menig vrouwenhart sneller deed slaan die avond.La Zambomba aan de Groesbeeksedwarsweg presenteerde Harry's Helden; Het Lichtpunt. Bij de buren van La Zambomba, de nieuwe kroeg Eten en Drinken, kwam Oei Anita opdraven. Ooit als coverband begonnen, zongen ze nu smartlappen. Uit Den Bosch In Eten en drinken viel Karel Sterk op die uit volle borst meezong met Oei Anita. 'Ik kom al jaren vanuit Den Bosch naar de Troost van Oost', vertelt de al enigszins aangeschoten Sterk. 'Het is hier altijd vreselijk gezellig. Ook het feit dat je met de bus naar alle kroegen kan is fantastisch. Ik vermaak me hier altijd goed. Den Bosch heeft ook hele leuke festivals, maar dit is toch een van de vermakelijkste die ik buiten Den Bosch ken. Het is een beetje het carnaval wat wij in Den Bosch hebben. Dat heb ik ook wel eens in Nijmegen gevierd, maar dat stelt toch niet zo veel voor als in Den Bosch.'Zijn vriend Marcel Machielse is door de drank al minder aanspreekbaar, maar geniet niet minder van de zangeres van Oei Anita. 'Wij komen hier al jaren samen en als het aan mij ligt, komen daar nog wel een paar jaar bij. Wat wel een probleem dreigt te worden is de drukte in de kroegen. Ik hoop toch niet dat de Troost van Oost aan zijn eigen succes ten onder gaat. Dat zou verschrikkelijk jammer zijn.'Dan rinkelt de bel van de Troostbus en gaan beide mannen onder de begeleiding van Sul & Co op weg naar de volgende smartlappenkroeg. SuccesZoals al blijkt, was ook dit jaar de Troost van Oost weer een daverend succes. Dit bleek zowel uit de grote opkomst - liefhebbers uit Nijmegen Oost en verre omstreken zijn wederom massaal naar de kroegen in Oost getrokken - als uit de reacties. Wie het smartlappenfestival dit jaar heeft gemist, kan volgend najaar de zakdoek weer te voorschijn halen.
Door Sarah Albers December 2004, tijd om terug te kijken op een woelig jaar. Ik zal u niet vermoeien met mijn persoonlijke beslommeringen, maar op het gebied van grootse nationale gebeurtenissen spanden vooral de laatste maanden van 2004 de kroon.Het afgelopen jaar in een notendop (niet in volgorde van belangrijkheid): bezuinigingen, toenemende kloof tussen arm en rijk, toenemende kloof tussen moslims en niet-moslims, bedreigingen aan het adres van politici en andere mensen met een mening, de moord op Theo van Gogh, het overlijden van Bernhard enzovoorts. En dan nog de zaken waarmee ons eigen Nijmegen de landelijke pers haalde: aso-bakken (ook bekend als 'PC Hooft-tractors'), de toevoer van geestverruimende middelen bestemd voor de TBS-ers in de Pompe-kliniek (per pizzakoerier) en de Moslimfundamentalist Abdul-Jabbar van de Ven (die normaal gesproken in een bosrijke omgeving liefdevol zou zijn verzorgd.) En passant moest ook nog eens de grootste Nederlander worden gekozen; Pim Fortuijn (of was het toch Willem van Oranje?). Getuige de commotie die dit in Nederland veroorzaakte, zijn niet veel mensen het met me eens als ik zeg dat ik persoonlijk niet zit te wachten op GROOOTS. Doe mij in deze dagen van maatschappelijke onrust en andere enge dingen vooral iets kleins. Iets knus, iets warms en iets gezelligs. Laat mij maar lekker voor de kachel zitten, doe mij maar een gezellig kerstdiner met vrienden en een warme kop chocomel na een lange wandeling. Ik was dan ook erg blij dat ik deze maand een artikel mocht schrijven over Theatergroep Kwatta, naar aanleiding van hun kerstvoorstelling 'Badgasten, een tropisch winteravontuur'. “Kwatta staat niet alleen stil bij de grote verhalen, maar juist ook bij de kleine”, zo staat er op de website. Kijk, dat is me nou uit het hart gegrepen! Al bij de repetitie waarbij ik aanwezig mocht zijn, werd ik gegrepen door het verhaal, de liedjes en het idee erachter. En vooral door het enthousiasme waarmee het idee wordt omgezet in een waar spektakel. Deze kerst zit ik in de zaal!Overigens had ik ooit een collega van 2 meter 15. Mag ik hem bij deze nomineren voor de titel 'Grootste Nederlander 2005'?
Aan de rand van Hengstdal, in een plantsoentje aan het eind van de Hengstdalseweg, staat het gevleugelde paard Pegasus. Klaar om weg te vliegen, zo lijkt het. Maar zo'n haast heeft het paard niet: het beeld van kunstenaar Ed van Teeseling staat al sinds 1965 onbeweeglijk op zijn plek. Door Mira Tax Het is eigenlijk wel toepasselijk, zo'n stoer paard in een wijk die Hengstdal heet. Zo toepasselijk zelfs, dat sommige bewoners denken dat de naam van de wijk is geïnspireerd door de aanwezigheid van het beeld. Maar dat hebben ze mis: de naam Hengstdal bestaat al heel wat langer dan het stenen paard. Juist het tegenovergestelde is het geval: het beeld staat op deze plek vanwege de naam Hengstdal. De verklaring hiervoor kunnen we vinden in een van de verhalen rondom Pegasus, het gevleugelde paard uit de Griekse mythologie. Hierin trapt het paard met zijn hoef tegen een rots en laat op die manier de 'Paardenbron' ontspringen. Een bron waaruit, zo wil het verhaal, de inspiratie voor dichters vloeide. Toen kunstenaar Ed van Teeseling het idee had opgevat een beeld van Pegasus te maken, leek het hem dan ook een goed idee om Pegasus, als maker van de 'Paardenbron' of 'Hengstenbron', in het Hengstdal te plaatsen. En wel om precies te zijn, in het toen net aangelegde parkje op de hoek Hengstdalseweg - Berg en Dalseweg. Dit parkje ligt in het dal dat al van oudsher Hengstdal genoemd wordt, en waaraan de naam voor de hele wijk ontleend is. Als de beeldhouwer zijn zin had gekregen, had het kunstwerk er anders uitgezien. Hij had het werk het liefst in brons uitgevoerd, en ook de sokkel zag hij anders voor zich. Het idee was om het paard op een bijna vierkant stenen vlak te plaatsen, gemaakt van scherven gladde marmer of hardsteen. Door het glinsteren van regenwater of het glanzen van de iets holle steen had de indruk van een fontein moeten ontstaan, wat mooi aansluit bij het verhaal over de bron. Brons was echter een stuk duurder dan steen en met het oog op een eventuele latere verplaatsing van het beeld koos men voor een sokkel van beton. In het voorjaar van 1965 wordt een plastic model van het paard naar het plantsoen gebracht en kijkt men waar het beeld precies geplaatst moet worden. Een medewerker van de gemeente schrijft later aan de wethouder: “Het plastic model deed het overigens heel plezierig in de omgeving, waarvoor het gemaakt is. ... De paarden in het echte hengstendal accepteerden hun gevleugelde collega aan de overkant heel gemoedelijk.” En dat is nog steeds zo. Ook Pegasus zelf lijkt zijn plekje wel te waarderen. Laten we dus hopen dat hem nog een lang leven beschoren is in het Hengstdal!
Op zondag 14 november houdt de Sint Maartenskliniek opendag van 12.30 tot 16.00 uur. Bezoekers kunnen dan kennis maken met de kliniek en haar zorgproducten. Ook zijn er allerlei gezellige activiteiten, ook voor de kleinjes. Het orthopaedie-, het reuma- en het revalidatiecentrum, gunnen u een blik achter de schermen in de nieuwe operatiekamers en de afdeling Radiologie. Het reumacentrum laat bijvoorbeeld zien hoe ergotherapeuten het leven leefbaar kunnen maken voor reumapatiënten. U kunt er ook terecht met vragen over osteoporose. Op het revalidatiecentrum ervaart u hoe het is om in een rolstoel te zitten of hoe het leven kan zijn na een hersenaandoening. U kunt een analyse maken van uw looppatroon bij SMK-Research. Verder maakt u kennis met nieuwe zorgproducten zoals Vallen Verleden Tijd. Vooral voor de allerkleinsten komt er die dag ook hoog bezoek uit Spanje: Sinterklaas en enkele van zijn pieten! Kortom, een interessante dag met een gevarieerd programma voor jong en oud! Natuurlijk wordt ook de inwendige mens niet vergeten. De koffie staat klaar en u kunt proeven van wat ons restaurant het Rondeel te bieden heeft. Dus noteer alvast in uw agenda: 14 november, opendag Sint Maartenskliniek. U bent van harte welkom. Het adres van de Sint Maartenskliniek is Hengstdal 2, 6522 JV te Nijmegen. Voor een routebeschrijving of voor meer informatie over de opendag kijkt u op www.maartenskliniek.nl.
Shoppen op het Internet is handig en verleidelijk: vanuit uw luie stoel kunt u op uw gemak producten bekijken, prijzen vergelijken en met één druk op de knop is uw bestelling geplaatst. Helaas wordt het ook vaak beschouwd als een onoverzichtelijke wereld, waar regelgeving ontbreekt en misbruik op de loer ligt. Voor een gedeelte is dit ook wel waar, maar het scheelt al een hele hoop als u weet waar u op moet letten. In dit artikel laat ik u daarom kennismaken met enige regelgeving, een aantal betalingsmogelijkheden en ik zal afsluiten met enkele bruikbare tips. Door Nicole Tielen Wet kopen op afstandSinds 1 februari 2001 bestaat de wet “kopen op afstand” die meer bescherming biedt voor de webshoppende consument. Een belangrijke bepaling is dat consumenten recht hebben op een zogenaamde 'afkoelingsperiode'van 7 werkdagen na levering van het product. Dit betekent dat zij het product binnen deze periode terug mogen sturen, waarbij ze alleen de verzendkosten voor het terugsturen hoeven te betalen. De verkoper is vervolgens verplicht het betaalde bedrag binnen 30 dagen terug te betalen. De afkoelingsperiode geldt echter niet voor alle soorten producten. De belangrijkste uitzonderingen zijn:-Producten die tijdsgebonden zijn, zoals bijvoorbeeld kaartjes voor een concert of hotelreserveringen voor een bepaalde datum-etenswaren-reizen -cd's en videobanden waarvan de verzegeling is gebroken-persoonlijke producten zoals op maat gemaakte kleding Daarnaast moet het product uiterlijk 30 dagen na bestelling bij de consument geleverd worden. Wanneer dit niet gebeurt kan de consument de koop onmiddellijk ongedaan maken, tenzij partijen een andere leveringstermijn hebben afgesproken.De wet legt de verkoper extra verplichtingen op met betrekking tot het verstrekken van gegevens voordat consumenten tot koop overgaan. Zo moet de verkoper gegevens verschaffen over zijn identiteit (adres), de belangrijkste kenmerken van het product, de prijs van het product inclusief alle belastingen en eventuele kosten van aflevering, de wijze van betaling en aflevering, de minimale duur van de overeenkomst (denk aan bijv. een abonnement) en tenslotte de eventuele geldigheidsduur van het aanbod. Betalingsmogelijkheden Betalen van uw aankoop kan op veel verschillende manieren en er komen ook steeds weer nieuwe mogelijkheden bij. De meest voorkomende vorm is online betalen met de creditcard. Het is simpel en niet zo onveilig als vaak gedacht wordt. Belangrijk is dat de internetwinkel beschikt over een SSL-verbinding. Dit is een verbinding waarmee persoonlijke gegevens of creditcardgegevens veilig via het Internet verstuurd kunnen worden en privacy gegarandeerd blijft. Zo'n beveiligde verbinding is herkenbaar aan een slotje of sleuteltje dat verschijnt onder in de taakbalk. Daarnaast beginnen webpagina's waarvoor een SSL-verbinding moet worden gemaakt standaard met 'https' in plaats van 'http'.Een andere veel gebruikte vorm van online betalen is PayPal. Hierbij wordt via uw eigen e-mailadres en een bijbehorend wachtwoord geld verstuurd. Dit heeft als voordeel dat geen vertrouwelijke financiële gegevens over Internet verzonden hoeven te worden. Minpunt is dat u als consument zelf verantwoordelijk bent voor het zorgvuldig omgaan met uw wachtwoord. Daarnaast staat ook Internetbankieren bekend als een zeer veilige manier van betalen, evenals de Wallie-card. Dit is een prepaid betaalkaart die verkrijgbaar is in een gewone buurtwinkel met een maximale waarde van 50 euro. Traditioneel, maar in Nederland nog veel gebruikt is tenslotte de acceptgiro: zeer veilig, en bovendien kunt u wachten met betalen totdat het product daadwerkelijk en naar tevredenheid is geleverd. Voor andere betalingsmogelijkheden dan de hierboven genoemde zou ik graag willen verwijzen naar de site www.kieskeurig.nl. TipsHoewel er veel veilige betalingsmogelijkheden bestaan en de wet kopen op afstand de consument in grote mate beschermt, kan het geen kwaad om enig zelfonderzoek te verrichten voordat u tot een aankoop overgaat. Een belangrijke indicatie van betrouwbaarheid biedt bijvoorbeeld het Thuiswinkel Waarborg. Dit is een door de Consumentenbond erkend keurmerk voor onder andere bedrijven die producten verkopen via Internet. Betrouwbare bedrijven zijn te herkennen aan het Thuiswinkel Waarborg logo. Daarnaast is het belangrijk dat u weet met wie u zaken doet, dus controleer altijd de naam en het adres van het bedrijf. Het is tevens raadzaam om eerst contact op te nemen met het bedrijf alvorens tot een aankoop over te gaan. U kunt dan enkele algemene vragen stellen en wanneer hier adequaat op gereageerd wordt is dit een goede aanwijzing dat het betreffende bedrijf te vertrouwen is. Controleer ook altijd de algemene voorwaarden (m.b.t. betaling, levering, annulering, etc.) en verzamel voldoende informatie over het product zodat u weet wat u koopt. Ga ten slotte na of de verzending van financiële gegevens beveiligd is met het hierboven beschreven 'slotje'en verstrek nooit uw pincode of wachtwoord: betrouwbare organisaties vragen hier niet naar. Rest mij nog u veel thuiswinkel plezier toe te wensen. Voor verder informatie met betrekking tot veilig kopen en betalen kunnen de volgende sites u wellicht verder op weg helpen: www.kieskeurig.nl www.thuiswinkelwaarborg.nlwww.ebay.nlwww.internetprivacy.nl Mocht u juridische vragen hebben dan bent u van harte welkom op ons spreekuur. Dit wordt gehouden op maandag- en woensdagavond van 19.00 tot 20.00 uur en op zaterdagochtend van 10.30 tot 12.00 uur op de Daalseweg 259a.
Ooit heette de Daalseweg helemaal niet Daalseweg. Liever gezegd niet helemaal. Want hij liep vanuit het centrum tot ongeveer het Badhuis. Vandaar was een verbindingsweggetje naar de Kleefsche Baan, vlak voor de kruising met de Broerdijk. En nu reeds bent u het spoor vermoedelijk al bijster! Door Seph Schreurs Die Kleefsche baan heet al lang Berg en Dalseweg en dat verbindingsweggetje, het 'Cattenpad', heet tegenwoordig Tooropstraat, maar hoorde toen tot de Daalseweg. Zodoende was de Daalseweg toen een min of meer rechte weg vanaf het centrum tot aan de Berg en Dalseweg. Maar… in het boekje 'Altrade' uit de serie over Nijmegen-Oost wordt gesproken over een weg die loopt vanaf de Berg en Dalseweg door de tegenwoordige Jacob Canisstraat naar de begraafplaats “achter de renbaan”. En die zou dan Daalseweg zijn gaan heten. Dat moet dan de Wedren zij; maar waar was de achterkant dan?! Fort verandert alles weerIn 1862 wordt een fort gebouwd, dat in een brief van de Militaire Overheid aan de Gemeente Nijmegen wordt genoemd: “Verdedigingswerk op legerplaats bij Nijmegen gezegd bij den uitgebrande molen”. Oorspronkelijk was dit 'De Goede Hoop', die ten gevolge van een fikse brand in een puinhoop veranderde. Om het voor mensen van vandaag begrijpelijk te maken: de grenzen van dit fort liepen over de Paulus Potterstraat, Fortstraat, links van de Acaciastraat en langs de Berg en Dalseweg, waar de molen stond. Het heen-en-weerDit betekende, dat de Daalseweg toen is omgeleid naar de huidige ligging.Vijftien jaar later wordt het fort alweer ontmanteld; blijkbaar niet zo heel noodzakelijk. Pas in 1889 besluit de gemeenteraad de Daalseweg weer door te trekken en in 1894 wordt men het eens om de Daalseweg te begrinden! De Raad heeft het er maar druk mee: vijf jaar later wordt het gedeelte, dat we nu kennen als Tooropstraat, Fortweg te noemen. En omdat er reeds een Fortweg was, kreeg die de naam “Dommer van Poldersveldtweg”. Hoe nu intussen dat omgeleide stuk heette staat er niet bij, maar omdat een straat niet twee verschillende namen kan hebben, zal dat toen wel weer Daalseweg gedoopt zijn. Achterbuurt?In 1923 hebben de toenmalige bewoners naamsverandering aangevraagd omdat de naam deed denken aan een achterbuurt. In de benedenstad lagen namelijk tal van overbevolkte steegjes (gasjes), die “forten” werden genoemd vanwege de opeengepakte hoeveelheid bewoners. Dus kregen de bewoners van de Fortstraat hun zin en werd die straat voorzien van een bij de Schildersbuurt passende naam “Tooropstraat”.In 1905 tenslotte is de Daalseweg nog eens : verlengd met het laatste stuk van de Waldeck Pyrmontsingel tot de(huidige) St. Canisiussingel, maar ruim een jaar later bedacht de gemeente zich weer en maakte er de Prins Hendrikstraat van. Heel verwarrend, vinden wij nog steeds. Maar tot nu toe zijn er tenminste geen wijzigingen meer geweest.
De gemeenteraad heeft een experiment gestart om bewoners en organisaties nauwer te betrekken bij het wel en wee van hun wijk. Ze wil steun bieden aan het realiseren van goede plannen, die de leefbaarheid van onze wijk vergroten. Door Eric Hendriks De Wijkkrant heeft hiertoe ook een voorstel ingediend dat recent door de gemeenteraad is gehonoreerd met een bedrag van 10.000 euro. Dit bedrag wordt dan wel 'in natura' geleverd door welzijnsorganisatie Tandem, onder voorwaarde dat we hierin samenwerken met een vergelijkbaar initiatief in Lankforst. Ons voorstelEen prettige buurt, wie wil dat nou niet? Het buurtleven van vroeger bestaat echter niet meer. Toch blijven we een veilige en gezellige buurt belangrijk vinden: een prettige plek om te leven! Wat kunnen we doen en hoe kan het steeds meer ingeburgerde gebruik van Internet bijdragen aan de verbetering van de leefbaarheid? De kern van ons voorstel is het opzetten van een wijk'ontmoetingsplek' op het Internet in de vorm van een wijkwebsite met daarbij het creëren en instandhouden van een organisatie die uitermate actief (dagelijks!) ervoor zorgt dat zoveel mogelijk wijkbewoners elkaar daar gaan ontmoeten. Wat het oplevert? Wij denken dat Internet activiteiten met of voor de buurt gemakkelijker maken en meer effect hebben.De gevraagde ondersteuning betreft de volgende activiteiten:• Actief stimuleren van internetgebruik door bewonersgroep (buurtverenigingen, ouderen, jongeren etc) in de wijk via voorlichting en vooral cursussen en persoonlijke ondersteuning van computergebruik • Zorgen voor en instandhouden van buurt- en straatredacteuren die wijkonderwerpen actueel houden. Een redacteur die dagelijks de informatie up-to-date houdt, nieuwsberichten zoekt en plaatst en nieuwe interessante links in de rubriek verzamelt• Aanstellen en instandhouden van moderators voor de verschillende wijkdiscussies. Zij volgen en stimuleren dagelijks de discussie en verwijderen bijdragen die zich niet aan de regels houden.We gaan nu in gesprek met Tandem om dit in gang te zetten. We houden je op de hoogte! Ben je wellicht ook geïnteresseerd in het opzetten en bijhouden van een wijkwebsite? Wil je misschien je eigen straat of wijk hierin vertegenwoordigen en nieuwtjes plaatsen? Neem dan eens contact met ons op: redactie@dewijkkrant.nl
Het Oranje Fonds heeft de Wijkwinkel Nijmegen-Oost een bedrag van 3200,-- euro toegekend voor het aanbrengen van zonwering. De Wijkwinkel is een servicecentrum en informatiepunt voor inwoners van Nijmegen-Oost. Hij is op een centraal gelegen hoekpunt in de wijk gelegen en voorzien van twee grote etalages, die het visitekaartje naar buiten toe zijn en die door ideële groepen en initiatieven gratis om de beurt mogen worden gebruikt voor het verbreiden van hun doelstellingen of voor het geven van informatie. De zonweringen zijn hard nodig om te voorkomen, dat hun etalagemateriaal verkleurt door het felle zonlicht, en om in de zomer in de winkel zelf de binnentemperatuur voor medewerkers en bezoekers draaglijk te houden. De Wijkwinkel is vijf middagen per week geopend en wordt voornamelijk bemenst door vrijwilligers.Hoofdtaak is het geven van informatie en advies op allerlei gebied. Ook helpen de medewerkers bij het invullen van formulieren en schrijven van brieven. Indien zij een vraag niet zelf kunnen oplossen, zorgen zij ervoor dat de bezoekers worden doorverwezen naar de juiste instantie. Hierbij wordt nauw samengewerkt met de Rechtswinkel, die in hetzelfde pand is gevestigd. Zowel Wijkwinkel als Rechtswinkel verlenen hun diensten gratis. De Wijkwinkel is een non-profitinstelling. De enige inkomsten bestaan uit de subsidiegelden van de gemeente. Deze gelden zijn amper toereikend om de vaste kosten te dekken. Het is dan ook niet mogelijk om ijzondere kosten uit het eigen budget te financieren, vandaar dat bij het Oranje Fonds subsidie voor het aanbrengen van de zonwering werd gevraagd. Het bestuur en de medewerkers van de Wijkwinkel zijn dan ook zeer verheugd te kunnen berichten dat het verzoek is gehonoreerd. Het Oranje Fonds is het grootste nationale fonds op sociaal gebied. Per jaar keert het ongeveer 15 miljoen euro uit aan organisaties en projecten in Nederland en op de Nederlandse Antillen en Aruba. Hierdoor bevordert het Oranje Fonds sociale cohesie, participatie, integratie en sociale veiligheid en vermindert het sociale uitsluiting.Zoals directeur Ronald Van der Giessen het schrijft in zijn brief aan de Wijkwinkel: "Het Oranje Fonds wil graag op een duurzame manier de sociale kant van de samenleving stimuleren. Onze bijdrage aan dit bijzonder project is daarvan een uitwerking. We verwachten dat, mede door onze steun, dit project succesvol zal zijn en de lokale samenleving leefbaarder maakt." Woordvoerder bij het Oranje Fonds is mevrouw Jonne Boesjes, Hoofd Communicatie & Fondswerving, tel.030-6564524. De Wijkwinkel Nijmegen Oost aan de Daalseweg 259a is elke werkdag open van 13.30 tot 17.00 uur en bereikbaar op tel. 024-3228312 en via e-mail op Wijkwinkel.oost@12move.nl.
Op 14 september bezocht het college de wijk Altrade. Alle afspraken die er tijdens zo'n bezoek gemaakt worden, leggen gemeenteambtenaren vast. Wij ontvingen het gedetailleerde rapport (27 pagina's!) van de directie Wijk & Staf en hebben een beperkte greep gedaan uit de inhoud om u een idee te geven hoe dit er aan toegaat. Het gehele verslag kunt u lezen op www.dewijkkrant.nl Tijdens de fietstocht1. Naast het wijkcentrum is een jeux des boules-baan die niet meer gebruikt wordt. Daar omheen ligt een parkje met banken. Ouderen kunnen daar niet komen omdat er zoveel onkruid groeit in het rooster. Ook is het verzoek de struiken kort te snoeien omdat er nu veel junks komen en het parkje sterk vervuilt.2. Het Julianapark.Wethouder Van Hooft belooft de kale plekken in te laten zaaien met gras. Ook laat hij onderzoeken hoe tijdens de vierdaagse het park ontzien kan worden door beschermende maatregelen. Een bewoonster vraagt om meer toezicht voor dit zo mooie en gezellige park; als het nog veiliger wordt zouden er ook meer banken en wellicht picknicktafels kunnen komen voor de scholieren en voor omwonende flatbewoners.3. Athlonestraat.Er is een klacht over de hoge masten bij de betaalautomaten voor het parkeren. Wethouder Hirdes geeft aan dat deze klacht nieuw is. Als er meer klachten komen kan dit nader bekeken worden, bijvoorbeeld een klein lichtsignaal op de automaat zelf.6. Albert Heijn.Er is altijd veel zwerfvuil en bij de glasbakken is het ook vaak een rommeltje. Onduidelijk is of Albert Heijn of de DAR verantwoordelijk is. Wethouder Van Hooft laat dit uitzoeken.Wethouder Hirdes geeft aan dat de gemeente binnenkort plaatsen gaat aanwijzen waar auto’s langer op parkeerplaatsen te koop mogen worden aangeboden. Deze locatie komt daar mogelijk ook voor in aanmerking. Op straat16. Mevrouw …, Achter de Keizerskroon … woonde vroeger op dezelfde locatie. Deze had toen het adres Berg en Dalseweg …. Sinds de verandering wordt de post slecht bezorgd. Het nieuwe straatnaambordje hangt dermate hoog dat het nauwelijks zichtbaar is. Mevrouw wil graag dat hier iets aan gedaan wordt. Ze wil bovendien graag weten in welke wijk ze nu woont (Hengstdal, Hunnerberg of Altrade).17. Mevrouw woont in een koophuis, de eigenaar van de grond is de heer/mevrouw …. Deze heeft een tijd geleden een schutting geplaatst die het uitzicht belemmert. Mevrouw vraagt zich af of dit zomaar kan. De stadsdeelbeheerder zal een kijkje komen nemen.De huisbezoeken.27. Wethouder Van Rumund en wijkmanager Fons Niehof bezoeken de heer …, Dommer van Poldersveldtweg …. De Hobbywerkplaats verkeert in onzekerheid over de eigen huisvesting. Het pand is van een particuliere eigenaar en aan de Dommer van Poldersveldtweg. Er is sprake van verschillende bouwplannen, onder andere voor twee voormalige garagebedrijven.De heer … wil graag weten hoe het staat met deze bouwplannen en wat dit betekent voor het pand Dommer van Poldersveldtweg …. De Hobbywerkplaats heeft nog steeds geen definitieve reactie ontvangen op de ingediende begroting voor 2005. Hoe staat het hiermee? 28. De heer … brengt nog eens nadrukkelijk naar voren dat de twee WIW-krachten voor de Hobbywerkplaats onmisbaar zijn. Afgesproken wordt dat de wethouder zal nagaan wat de stand van zaken is met betrekking tot de bouwplannen aan de Dommer van Poldersveldtweg. Dit geldt ook voor de afwikkeling van de subsidieaanvraag van de Hobbywerkplaats voor het jaar 2005.Wethouder Van Rumund zegt dat hij zich samen met wethouder van Hooft tot het uiterste wil inspannen om de WIW-krachten te handhaven. Aan het buffetAantekeningen gemaakt aan tafel wethouder Ton Hirdes in gesprek met bewoners:71. Bewoonster uit de van Beethovenstraat vraagt waarom tijdens de uitbreiding Albert Heijn het gesloopte pand aan de Daalseweg niet gebruikt is voor een realiseren van een in/uitrit.72. Waarom geen betaald parkeren in de van Beethovenstraat?Antwoord: tijdens onderzoek van twee jaar geleden was er geen animo voor om dit in te voeren.73. Bewoonster uit van Gentstraat vraagt om een algemene gehandicapte parkeerplaats. Antwoord: de WIG inventariseert de gehandicaptenparkeerplaatsen. Met deze gegevens wordt bekeken of er meer of op andere locaties algemene plaatsen bij moeten komen.74. Bewoner uit de Gorisstraat wil dat zijn straat ook betaald parkeren wordt.Antwoord: het voorstel wordt gedaan om de bewoner te laten inventariseren in de straat wie voor het invoeren van de vergunning is.
Ruim drie weken vóór de 21e Zevenheuvelenloop op 21 november heeft zich een recordaantal deelnemers ingeschreven en is de limiet van 18.000 individuele lopers bereikt. Daarnaast nemen er ongeveer 5000 lopers deel aan de ING Bank Bedrijvenloop van de Zevenheuvelenloop. Ook de inschrijving voor de 25 km lange wandelvariant ’De ZevenheuvelenOmloop’ komen massaal binnen. Hiervoor gelt geen limiet. Inschrijven voor deze pittige kuitenbijter om het parcours van de Zevenheuvelenloop heen is nog mogelijk tot 12 november. De organisatie verwacht in totaal op zo’n 27.000 inschrijvingen [lopers en wandelaars] uit te komen. Ongeveer driekwart van de deelnemers is afkomstig van (ver) buiten de regio Nijmegen. Ruim 10.000 van hen zullen gebruik maken van het Zevenheuvelen NS-arrangement.
In de Sint Maartenskliniek worden jaarlijks 25.000 mensen uit de regio en de rest van het land behandeld; daarvoor werken ongeveer 1500 mensen en veel daarvan komen per auto. Tel daarbij de vele bezoekers en dan zal het duidelijk zijn, dat behalve de parkeerplaatsen, het omringende bos al langere tijd uitpuilt van de auto's. Noodgedwongen parkeert men steeds vaker en verder rondom het terrein van de kliniek. Pak toch de fietsNatuurlijk komen heel wat medewerkers gewoon op de fiets of de bus. Dat is niet zo gek, want de bus stopt op het terrein-zelf, een klein stukje van de hoofdingang zelfs. Niet alleen handig voor personeel, maar vooral voor bezoekers en patiënten, die voor een paar uren of dagen komen. Maar een groot deel van de medewerkers woont minder dan 7500 meter van de kliniek en dáár zitten mogelijkheden, dachten ze bij de kliniek. En zolang de plannen voor een ondergrondse parkeergarage nog niet gerealiseerd zijn/worden zouden die best en gezond met de fiets kunnen komen. Bovendien kunnen zij meedoen met het 'trapperssysteem': men krijgt een soort chip op de fiets en daarmee wordt automatisch geregistreerd hoevaak de deelnemer op de fiets komt. Per keer krijgt men een 'fietspunt', waarmee voor een cadeau kan worden gespaard. Het gespaarde bedrag kan ook gedoneerd worden aan een goed doel. Verder een ruimere tegemoetkoming in de reiskosten voor de werknemers die met het OV komen én: je kunt een scooter leasen, waarvoor de kliniek een deel van de leasekosten betaalt. Een prima - voorlopige - oplossing, die hopelijk al enige verlichting kan brengen voor de omwonenden, die de eigen auto al vaak een eind weg moeten zetten omdat werknemers anders ook geen raad weten. Jammer dat dit plan pas nu gepresenteerd wordt; de winter staat al zowat op de stoep! Het sparen van trapperpunten zal in het begin daarom niet erg vlot gaan. Maar daar gaat het natuurlijk niet om, nietwaar?
Hij woont notabene ook nog in de Rembrandtstraat: Theo van Delft! En hij had de voordeur al open staan. “kom maar vast binnen want ik moet eerst een telefoontje plegen”. Omdat mijn vrouw en ik al eens eerder bij hem op bezoek waren geweest en ik hem had leren kennen als een hartelijk en beminnelijk mens wandelde ik naar binnen en werd door Theo meteen naar de achterkamer geleid. “Hier heb ik twee albums met werk neergelegd; dan zie je vanzelf met wie je te maken hebt. Ik probeer ondertussen nog even het ziekenhuis te bereiken vanwege een afspraak die ik maandag heb.”. En daar het vrijdagmiddag 3 uur was begreep ik, dat dit geen uitstel kon leiden. Door Seph Schreurs Verbazingwekkend, in één woord! Een enorm aantal foto's, stuk voor stukkeurig op stevig A-4, met portretten en nog eens portretten. Van voortreffelijke kwaliteit; meestal kinderen. Maar ook prachtig getypeerde volwassenen. Helaas kreeg ik niet de tijd om zelfs maar het eerste album uit te kijken. Theo kwam weer binnen na de zoveelste keer gehoord te hebben “alle toestellen zijn in gesprek; wilt u wachten?”. En onderbrak mijn bezichtiging: “zullen we eerst maar eens even kijken naar wat er zoal hangt?”. Dat was echter niet allemaal van hemzelf. In de voorkamer hing bijvoorbeeld een enorm doek, dat zijn zoon Vincent had geschilderd. Toen ik er mijn bewondering over uitsprak (aartje naar zijn vaartje of zo) zei Theo: “ja, maar tegenwoordig werkt hij heel anders; op de computer”. Ook het schilderij, dat hijzelf van zijn vrouw had gemaakt, hing beneden en is nu op deze bladzijde ook te zien. De lijst moet er nog weer omheen, want ze hebben ze er allemaal vanaf moeten halen om goede opnames ervan te kunnen maken voor het boek,dat de zes kinderen samen aan het maken zijn ter gelegenheid van zijn 90e verjaardag, begin december. Leuk kadoo, dat boek!Het is nog niet gedrukt, want het hoeft pas daags voor de verjaardag te worden gepresenteerd. Minstens honderd werken worden er in gereproduceerd en dat moet er piekfijn uitzien, want Theo is enorm kritisch op zijn werk. Terecht, vind ik, zijn werk getuigt van ouderwets vakmanschap, zoals je dat tegenwoordig op de academie niet meer kunt leren.Overigens heeft Theo het talent van zijn vader geërfd. Vanaf dat hij, vijf jaar oud, een potlood kon hanteren heeft hij getekend en geschilderd. Na de HBS is hij de opleiding MO-tekenen gaan volgen en haalde zijn diploma in 1942. Een broer was ook portretschilder en er zaten nog meer beeldend kunstenaars in de familie. Kijkje op het atelierDe werkplaats van de meester bleek niet op zolder te zijn, zoals ik had verwacht, maar in de grote achterkamerop de bovenverdieping. Daar hingen ook verschillende schilderijen van zijn vader, waaronder een familieportret in een heel bijzondere belichting. “Dat was niet met opzet hoor”, zei Theo,” in die tijd waren er niet zoveel lichtpunten in een huis en als je dan ook nog vrij kleine ramen had dan kreeg je dit effect. Net Rembrandt, vind je niet?”. In den vreemdeDertien jaar heeft Theo in Cura
Zowel Jannetje Kleinveld-Koornwinder als haar dochter Aafje schreven vanaf september 1944 ieder een eigen indrukwekkend dagboek vanuit hun huis in Nijmegen - Oost. Lees meer op www.Noviomagus.nl
Pagina's (4): 1 2 3 4 Volgende