Test je ook mee?
Wij werken aan een nieuwe lay-out.
Vanaf 2 april is deze beschikbaar. Wil je de nieuwe lay-out alvast gebruiken?
Test nu mee en laat ons weten wat je er van vindt!
Ik doe mee! Liever niet
Menu

Buurtverhalen

Hieronder staan alle verhalen of blogs die je buurtgenoten op de site plaatsten. Ze zijn blij met jouw reactie!

Pagina's (1): 1
Titel Omschrijving
Deze componist en schrijver van onder andere liederen trouwde op 8 augustus 1895 met Jonkvrouwe Wilhelmina Elisabeth Petronella de Jong van Beek en Donk . Ze kregen twee dochters: in 1905 Joanna en twee jaar later Thea, later de tweede vrouw van de componist Matthijs Vermeulen. Zijn werk werd beïnvloed door Wagner, Palistrina en Debussy. Ook was hij een persoonlijke vriend van Gustav Mahler. Hij werd gewaardeerd om zijn combinatie van poëzie en muziek. Opmerkelijk is dat hij bijna uitsluitend vocale composities voortbracht, gebaseerd op teksten van onder andere Goethe, Van Eeden, Perk en Verweij.
Zippora, de vrouw van de varkens blijkt kunstenares te zijn Onlangs zag ik haar staan bij de dierenwinkel. Een kleurrijke dame met een klein varkentje aan de lijn. Ze kwam voer halen voor haar varken. Onmiddellijk was mijn interesse gewekt. Kun je een varken als huisdier hebben? Wie is deze dame? Ze blijkt in Nijmegen-Oost te wonen en we spreken bij haar thuis af. Eenmaal in haar huiskamer valt mijn mond open van verbazing. Ik waan mij in een soort kleurrijk museum. Een kamer, vol met schilderijen, zelfgemaakte sieraden, zelf beschilderde lampjes en noem het maar op. Eigenlijk is alles in haar kamer kunst. “Ja”, lacht Zippora, ik ben nu 15 jaar beeldend kunstenares en designer. En zonder arrogant te willen zijn: ik heb vaak op de kunstmarkt van het Thorbeckeplein in Amsterdam gestaan en mijn schilderijen zijn overal ter wereld te vinden.” Jeetje, de vrouw van de varkentjes is een beroemde kunstenares… Wat me opvalt is, dat er verschillende handtekeningen onder de schilderijen staan. “Ja, dat klopt, toen ik in mijn boeddhistische zen tijd zat, noemde ik mezelf Sahanaja, maar tegenwoordig zet ik mijn meisjesnaam er weer onder. De naam Zippora heb ik gekozen omdat ik de letter Z zo’n sterke, evenwichtige letter vind. Zippora betekent vogeltje en komt al in de bijbel voor.” Waardoor laat je je inspireren? “Door de liefde in de eerste plaats. Maar ook zeker door de kracht van vrouwen. De vrouwen van tegenwoordig moeten zoveel rollen vervullen en ze verdragen het allemaal toch maar. Door de kracht van vrouwen worden mannen onzekerder. Ik hoop dat mensen die een relatie hebben weer meer samenkomen in hun leven. Vooral veel jongeren zijn zo individualistisch. Iedereen heeft zijn eigen stek en leven. Ik zou het fijn vinden als we weer vrijheid in samenzijn zouden ervaren. En back to basic, minder die prestigieuze maatschappij.” En hoe zou je je eigen schilderwerk beschrijven? “Ik maak kleurrijke schilderijen, maar ze hebben altijd wel een serieuze ondertoon.” Ik kijk nog eens even goed. Veel vrouwenafbeeldingen, soms met een afbeelding van een huis erin verwerkt. “Ja, beaamt Zippora, een huis is toch een basis voor je leven. Zonder basis is het bestaan toch best lastig.” Over huis gesproken, heb jij altijd in Nijmegen gewoond? “Nee, op veel plaatsen. Ik ben in Zevenaar geboren en heb daar ook kunstzinnige vorming aan de Vrije Academie gedaan. Ik heb in Leiden, Den Haag en Amsterdam gewoond. Maar Nijmegen vind ik een fijne stad. De sfeer is goed, je kunt jezelf zijn en contacten zijn snel gemaakt. Veel gemakkelijker dan in Den Haag en Leiden bijvoorbeeld. En hoe zit het met de varkens? We lopen naar het hok van de varkens Ragnar en Rudolf. Ze herkennen Zippora duidelijk en maken geluidjes, knorren kan ik het niet noemen, maar een soort genoeglijkheid klinkt er naar mijn idee wel. Ze krijgen stokbrood en tot mijn verbazing gaan ze op bevel zitten. Ragnar, de oudste, met moeite, maar Rudolf gooit duidelijk zijn charme in de strijd om brood te krijgen. Hij is zeker niet zo dom als het achtereind van een varken… Rudolf is nog maar vier maanden oud en is een zwartharig typetje. Ragnar daarentegen zou bij Obelix zeer zeker in de smaak vallen! Hij ziet eruit als een weldoorvoed toonbeeld van een everzwijn. Zippora stoeit met ze en ik aai ze een beetje voorzichtig. Ze hebben keihard haar, en je handen zitten meteen onder het zand door die zachte platte snoet, maar ze hebben tenminste geen scherpe kattennagels. “Tja, vroeger had ik paarden, maar varkens zijn wat hanteerbaarder” zegt ze luid lachend. Vervolgens probeer ik een fatsoenlijke foto te maken terwijl Zippora in gevecht is met een zacht jammerende Rudolf die niet op de foto wil. Haha. Er staat zelfs een camera op het hok tegen dieven. “Varkens zijn lief en lijken genetisch erg op mensen. Ze kunnen griep hebben, sjacherijnig zijn. Ze hebben echt een karakter. Ragnar is wat oorspronkelijker, lijkt wat prehistorischer en ruiger en gaat zijn eigen gang. Rudolf is wat meer op mensen gericht. Ragnar was er eerst en toen Rudolf erbij kwam vond hij dat maar niets. Als hij boos is, gaat zijn nekhaar helemaal omhoog staan. Ik heb zelfs een deskundige gebeld om te vragen hoe ik dat aan moest pakken! Inmiddels kunnen ze het redelijk met elkaar vinden. Ze lopen ook wel gewoon door het huis en ik laat ze buiten uit aan de lijn. Ze moeten ook ontwormt en hun hoeven worden verzorgt.” Een soort pedicure voor varkens! Geweldig! Op www.zipporameijer.nl kunt u meer lezen over haar beeldende werk.
Pagina's (1): 1