Test je ook mee?
Wij werken aan een nieuwe lay-out.
Vanaf 2 april is deze beschikbaar. Wil je de nieuwe lay-out alvast gebruiken?
Test nu mee en laat ons weten wat je er van vindt!
Ik doe mee! Liever niet
Menu

Buurtverhalen

Hieronder staan alle verhalen of blogs die je buurtgenoten op de site plaatsten. Ze zijn blij met jouw reactie!

Pagina's (1): 1
Titel Omschrijving
SCHEURKALENDER Bij mijn oma thuis was er nog een echte poepdoos. Compleet deksel boven het gat en met een deur met uitgezaagd hartje. Geel was ie geloof ik, maar dat was nog niet het meest spectaculair. WC-papier: Dat was er wel, maar dan heel speciaal. Het was glad papier en bedrukt. Lezen deed ik die nog niet maar uit de overlevering heb ik begrepen dat het afkomstig was uit de KRO-gids. Netjes door mijn Tante Cor in de lengte één maal door. Volgens mij werd er niet gediscussieerd over het “Je reet afvegen” met zo'n katholiek blad. Zelf ben ik ook dit jaar weer blij gemaakt met de Toos-en-Henk-kalender. Ik had er overal naar gezocht en hij was kennelijk als meest populaire het eerst uitverkocht. Voor mijn vrouw had ik er naar gezocht en gelukkig dus niet gevonden anders hadden we er twee. Voor haar heb ik dus Peter van Straten gekocht. Nu zitten er op perforatiebreedte wel 2x twee spijkers in onze toiletmuur en op zithoogte kunnen we iedere dag genieten van ons Toos-en-Henk-moment. De andere twee spijkers waren bestemd voor de “Flow”-kalender. Mwah, weinig verrassend en zelden leuk. Daarom dus nu ook de Peter van Straten. De oude snoeper tekent nog dagelijks voor een stout momentje. En dan, ja Sinterklaas is een raar feest, kregen we bij onze voordeur nog een cadeautje. Ja hoor, weer een kalender. Hij kwam uit een bedrijfscadeautje van een buurman. Een geschiedeniskalender. Leuk? Educatief? We zijn tegenwoordig te veel verwend. Twee-laags is niet zo geweldig. Drie? Vierlaags? Nog steeds hebben wij westerlingen papier nodig om de poepsporen uit te smeren in plaats van af te wassen zoals men dat in vele landen vooral hygiënischer doet. Toch maar die scheurkalenders gaan gebruiken? Volgend jaar hebben we dus de keus uit drie. De crisis is nog niet echt voorbij. Drie keuzes in A6-formaat. Wat een besparing, of toch maar de gids gevierendeeld? Wij hebben trouwens de VARA-gids, en daarmee … Een beetje eerbied is wel geboden!
Ik moet stoppen. Niet voor het rode licht, maar voor een man met een fluitje. Heel anders dan die getekende politieagentjes in je theorieboekje van toen: Met de armen wijd. Met één gebogen arm. De witte handschoen opgeheven ten teken dat je moet stoppen. Laat ons de vierdaagse feestagent op de kruising Via Gladiola en de Groene straat koesteren. Natuurlijk moet er iets geregeld worden voor de auto's die op die dag perse dwars door de 45000-koppige wandelmeute heen wil. De oplossing is grandioos, al jaren! De swingende agent op de verhoging midden op het kruispunt. Witte handschoenen, witte helm, hij lijkt nog sprekend op de plaatjes die ik lang geleden voor mijn verkeersexamen en later voor mijn rijexamen uit het hoofd moest leren al waren die plaatjes en agenten in die houdingen toen beslist niet swingend. En dan nu. Voor de zoveelste keer dit jaar is het verkeerslicht op de hoek Groesbeekseweg – Koolemans Beynenstraat uitgeschakeld. Aan de kant op de hoek staat een groepje mannen. Over hun kleding dragen ze een reflecterend hesje. Eén van hen staat op het kruispunt. Hij heeft een fluitje en maakt allerlei gebaren. Nee, niet meer die houtenklaasagent van vroeger. De gebaren lijken meer op wenken en wijzen. De gestileerde gebaren ontbreken totaal. Hij moet oefenen of misschien doet ie wel examen. Wat ook ontbreekt is de enigszins gezag uitstralende kledij. Deze mannen worden opgeleid tot “Verkeersregelaar”. Ze zien er uit als wegwerkers, bouwvakkers, tuinomspitters. Spijkerbroek, al dan niet met bilspleet, truien, regenjacks, gebreid petje op en het felgekleurde hesje. Ze zien eruit als tijdelijk aangewezen gelegenheidsregelaars. “Doe jij even een hesje aan, want dan kan ik even schaften”. Zo ziet dus de verkeersregelaar anno 2014 eruit. Hij is ook geen politieagent meer. Je hoeft ook niet bang te zijn voor een bekeuring. Nou ja, als ie dan maar duidelijk de goede aanwijzingen geeft. Ik mag doorrijden. Ik steek mijn hand op. Bedankt, succes, maar toch … Ik mis iets.
We zijn er net weer van af. Een heftig Sinterklaasfeest. Pietendiscussies volop en kennelijk gaat, of we dat nou willen of niet, die Coca-Cola-Santa het winnen van onze hechte tradities. Ja, ik heb de documentaire van Sunny Bergman gezien. Ja, ik heb de argumenten van mijn dochter en haar Antilliaanse man aangehoord. Ja, ik snap het maar zie nog geen gezellige uitweg om het feest aan te passen aan onze huidige normen. De stroopwafelpiet is in ieder geval niet de oplossing. Voor veel mensen is het cadeautje met kerstmis gemakkelijker. Geen surprises, geen gedichten meer. En zo romantisch! Lekker Amerikaans ook. Wie waren ook weer de helpers van Santa in zijn paleis op de Noordpool? Verenigde dwergen van Nederland, waar blijft de discussie? Wat zie ik om me heen? Al jaren is de commercie bezig om Sint af te bouwen. Kerstmis is kennelijk een betere handel. Al ver voor Sinterklaas zijn tuincentra in sneeuwsfeer. De ballen, slingers en nepbloemstukken reizen de bloempot uit. De “nordman-dennen” zijn al sinds oktober te koop, want ze blijven zo lang goed he. De nieuwste rage is het besneeuwde dorp waarin zelfs bewegende scenes aanwezig zijn. Zwierende schaatsers, draaimolens, reuzenraden, sleeën met rendieren ervoor, besneeuwde huisjes en LED verlichte saloons.. O ja, die “Saloon”, als de klapdeurtjes opengaan hoor je zelfs de inwendige muziek even op volle sterkte. Mijn zoon heeft in huis een heel besneeuwd berglandschap met dorp en we vinden het nog leuk ook. Vorig jaar wilden we ook een huisje bijdragen. Helaas niet van het goede merk maar dat zijn natuurlijk peanuts. Je ziet zo'n feest veranderingen ondergaan. Evolueren heet dat. Waar is het kerststalletje gebleven? Mijn moeder is er niet meer. Kerstliedjes spelen op de piano met ons zingend eromheen? Al lang niet meer. We gaan niet meer naar de kerk, ook met Kerstmis niet. Het eetfeest is het nog wel. Worstenbroodjes bij het ontbijt, liefst echte Brabantse, hebben we nog wel. Onze dochter met haar gezin komt wel eten op eerste kerstdag. Wat ga ik meergangig broedselen zodat het ook voor de kleintjes een feestmaal is? Op tweede kerstdag gaan we naar een concert en na afloop hier in een goed restaurant in Oost uit eten. Met weemoed kijk ik naar onze kunstkerstboom. Links bovenin hangt mijn nostalgische schat.. Mijn vader reed in 1952 een Volkswagen-kever en voor mij was dat het summum van auto. Ik was vier jaar en mijn moeder kocht voor me een rode volkswagen-kever-kerstbal. Ja, nog echt van glas. 62 jaar is ie heel gebleven. Niets met het kindje Jezus te maken, maar toch. Mijn vrouw is er o zo voorzichtig mee. Ik zie hem twinkelen. 5cm groot, hij zweeft, hij weegt haast niks en o zo teer.
1958? Wij hadden “losse” melk. De melkboer kwam langs en op zijn kar had hij een aantal melkbussen met een kraan eraan. Volgens mij ging er in de pan die mijn moeder aanreikte 5 liter. Dat was voldoende voor een gezin met 6 kinderen. Het was de tijd van melk en pudding en pap. In september/oktober/november smaakte de melk plotseling anders. We woonden in West-Brabant – Roosendaal. In iedere plaats was de suikercampagne begonnen. Wolken hingen boven de stad en het stonk. Boerenwagens met suikerbieten – “suukerpeeë”- reden af en aan. We pikten er peeën van af om daar een “doodskop” van te maken. Een uitgeholde pee met ogen-, mond- en neusgaten, een stok er aan en een kaarsje er in. We maakten daarmee 's avonds begeleid door angstaanjagend gehuil meisjes bang in “de padjes”. ( Gangetjes achter de huizen door.) De smaak van melk was tijdens de campagne anders: Koeien kregen in plaats van gras, bietenkoppen met loof en “pulp”, het spaghetti -achtige restant van de ontsuikerde bieten, gevoerd. De campagne: Tegenwoordig smaakt melk altijd hetzelfde maar er wordt in West-Brabant nog steeds suiker gemaakt. Niet meer in iedere stad, maar voor me staat een pak suiker: “Van Gilse – sinds 1882”. Suiker Unie Oud Gastel, met de toevoeging: “Duurzaam geteeld”. Maandagochtend. Zes mountainbikers op leeftijd. Om 9 uur vertrekken we vanaf de Heyendaalseweg om de bossen van Heumensoord en Groesbeek met onze profielbanden te teisteren. Het is net Halloween geweest en bij veel boerenhuizen kun je nog steeds volop pompoenen in allerlei kleuren en vormen kopen Ook pompoenen waarvan je naar goed Amerikaans gebruik maskers en lampionnen kunt snijden. Bij “het Zwaantje”zijn de bloembakken om de drie meter met een knots van een oranje bol versierd. En dan kom ik ook in de buurt van Breedeweg een grote stapel suikerbieten tegen. .. : Jeugdsentiment! Geen Amerikaans kitschfeest Halloween, maar wel spanning in het donker met je “doodskop” , kaarsje erin op een stok, in de padjes.
RECHTERBIL Het was weer nodig. “TEKENS”: Aan de Heyendaalseweg staat een sculptuur, gemaakt door Jan Jacobs Mulder. Hij bestaat uit een reeks verticale platen staal. Oorspronkelijk aan de andere kant van de straat moest het Corte stalen beeld een van de vier symbolische poorten worden naar het Radboudgebied. Vele bekladdingen en bestickeringen kreeg het te verduren. Het is bij één beeld gebleven en het is na een grondige schoonmaakbeurt verplaatst naar de overkant van de weg. Bovendien is het blauw geschilderd. Volgens mij in de tien jaar dat ik hier woon al voor de tweede of derde keer. Onlangs heeft een schildersbedrijf – prominent aanwezig met reclameborden – weer een poging gewaagd. Not afraid of Red Yellow and Blue zijn ze, nou ja, in ieder geval niet van “BLUE”. Wat is dat toch voor instelling. Talloze kunstuitingen – ook in Nijmegen - zijn al het slachtoffer geweest van vandalen. Bekladdingen, beschadigingen, soms helemaal gestolen in de hoop dat het omgesmolten brons meerwaarde heeft. Er zijn beelden waarvan blijkbaar de mal niet meer bestaat zoals van het touwtje springende meisje bij de Annamolen. Er zijn ontmoedigingsexperimenten met gechipte replica's. Soms komt een beeld terug in kunsthars maar het ziet er dan helaas wel veel minder uit. Het meisje met de boekentas in de Archipelstraat staat er Rachel Hazes-bruintjes bij en de kammende baadster in het Goffertpark nodigt niet meer uit om over die ene bil te strelen. Vroeger had je op die rechterbil nog een pracht glansplek maar de kunstharsen replica blijft koud onder dit soort intimiteiten. Hopeloos lijkt de strijd. Waar komt het gebrek aan kunstontzag vandaan? Is het er wel ooit geweest? Zijn de vandalen niet ooit thuis gekomen met hun kleuterschool-knutselwerkje? Hebben hun ouders dat ogenblikkelijk in de prullenbak gegooid? In Italië kreeg ik heel lang geleden in Assisi een rondleiding door een paar door ons aantrekkelijke gevonden meiden. Een sublieme kunstexcursie in een historische stad werd het. Tegen de tijd echter dat ik aan die hand op haar bil dacht stond plots haar onwelkome broer erbij. Pech dus maar in ieder geval duidelijk dat toen, daar, het kunstonderwijs en de liefde voor kunst wel beklijfde. Terug naar Nijmegen. Wat moeten we ermee? Camera's? Chips? Schrikdraad? Beter kunst- onderwijs? Geldboetes? Detentie? Taakstraffen bij een bronsgieterij? Het vandaalniveau van een Phocas- of Ovum Novum- of andere wervende studentensticker, of een gespoten “tag” op de blauwe tekens aan de Heyendaalse weg, is natuurlijk geringer dan de brute bronsroof maar toch …? Vandaag – 6 november – zijn de “TEKENS” nog hemels blauw. Joop Speekenbrink
Waar: Postweg, bij de Joodse begraafplaats Wat: straat Wie: Tom (8), Koen (8) en Siem (8). Waarom: Je kunt hier goed voetballen tegen de muur. Waar kun je tegenwoordig nog op straat voetballen? Tom en Koen (allebei 8 jaar) hebben geluk. Ze wonen vlakbij het verkeersluwe stuk van de Postweg, op de hoek met de Elzenstraat. Tegen de muur die de Joodse begraafplaats omringt, kunnen ze gerust een balletje trappen. Het doorgaande autoverkeer gaat over de Kwakkenbergweg. Er komen hier wel veel fietsers en scooters langs, maar daar hebben de voetballende jongens weinig last van: “Dan wachten we gewoon even met schieten.” Tom en Koen zitten allebei op basisschool de Muze, maar niet bij elkaar in de klas. Na school gaan ze hier vaak samen voetballen. Vandaag is Siem er ook bij, een vriendje van Tom. Om de beurt trappen ze de bal tegen de lange, blinde muur aan. Wie mist, krijgt een vriendelijke lading hoongelach van de andere twee over zich heen. “Mis! Haha, sukkel! Een Z erbij!” Ze zijn aan het ezelen. Voor elke gemiste bal krijg je een letter: eerst een E, dan een Z, dan nog een E... en bij de vierde misser ben je de E-Z-E-L. De drie jongens spelen het fanatiek, met steeds rooier wordende koppen. Af en toe ontstaat er discussie: “Deze bal is te ver weg, dus ik mag in twee keer schieten.” “Niet, dat is niet ver! Dat kan makkelijk in één!” Veel woorden worden er niet aan vuil gemaakt; met een goedgemikte trap (raak in één!) wordt het ezelen snel weer hervat. Wel moeten de jongens hun spel geregeld stilleggen voor een passerende fietser. Vaak doen ze dat pas op het laatste moment, zodat de passant vol in de remmen moet. Of snel moet uitwijken voor een afzwaaiende bal. Gebeuren er nooit ongelukken? Tom denkt even na, en wijst dan naar de ruitjes in de hoge zijmuur op de hoek van de begraafplaats. “We hadden een keer de bal per ongeluk heel hard tegen zo'n ruitje geschoten. Die was bijna kapot.” Het gebeurt ook nog wel eens dat ze de bal te hoog schieten en dat die over de muur heen gaat. Dan moeten ze aanbellen bij het beheerdersgebouw om de bal terug te vragen. Nog een heel gedoe, want dan moet het hek eerst helemaal van het slot. “Je kan daar niet zo maar naar binnen lopen.” Even snel stiekem over de muur heen klimmen? Nee, dat doen ze niet. Er ligt daar trouwens ook nog steeds een bal van Koen op het dak. “Die had ik echt hoog geschoten.” Maar ongelukken op straat, een botsing met een fiets of een auto? Tom schudt zijn hoofd. “We kijken toch goed uit.” Ja, ze hebben een keer een bal heel hard tegen een auto geschoten. Per ongeluk natuurlijk, maar ze zijn toch maar “heel hard op de vlucht geslagen”. Werden ze dan achtervolgd door een boze bestuurder? Nee, de auto stond geparkeerd, maar had misschien wel een deukje of kras opgelopen. “Maar we zijn dus mooi niet tegen de lamp gelopen!”, vertelt Koen. Behalve ezelen tegen de muur doen ze ook graag 'paaltje schieten': wie het vaakst tegen de lantaarnpaal kan schieten. Of 'ezelen zonder ezel': gewoon om de beurt schieten zonder puntentelling. Daar zijn ze wel eens achter elkaar tot acht uur 's avonds mee door gegaan. Nu de wintertijd is ingegaan, gaat dat niet meer lukken. Maar de herfst heeft ook zo z'n voordelen. Op de brede stoep staat een bladkorf, die prima dienst doet als doel. En als je over de rand schiet, hoef je alleen maar in de bladeren te duiken om de bal terug te krijgen. Wil je ook meedoen met deze serie over speelplekken in Oost. Graag! Laat me weten waar jij het liefst speelt. Stuur me een mailtje: marjolijn@schrapfabriek.nl
Donderdag 16 juli iets na enen zie ik bij Pegasus een vrolijke optocht de Tooropstraat inlopen. Meisjes van een lagere school dragen een spandoek met een tekst over meer groen en anderen duwen een grote gele ballon met handtekeningen over de stoep. Daarvoor, daarachter en daarnaast lopen minstens zes grote mensen met gele hesjes, een megafoon, een groot fototoestel en een videocamera. Het aantal veiligheidsmensen is een stuk groter dan bij de optochten die ik elk week naar de gymles zie gaan. Ze lopen flink door en de stemming is uitstekend. Navraag bij de voorste begeleider levert op dat het gaat om duurzaamheid op scholen. Een vrolijk gezicht op een gewone donderdag voor een goede zaak in oktober. henk
Vanochtend trof ik de buitenspiegel van mijn Toyota Avensis stukgereden... of vernield... op de grond. Locatie: Regentessestraat 5. Heeft iemand toevallig iets gezien? Het is gebeurd op maandagavond 13 oktober of 's ochtends vroeg op de 14e. Reacties: pieter@dewildtcs.nl
Als mensen psychische klachten hebben, kunnen ze daar vaak lang mee rondlopen. Het is voor veel mensen een hoge drempel om naar de huisarts te gaan voor hulp; vaak uit schaamte, maar soms ook omdat men in het verleden niet zo'n goede ervaringen heeft gehad met hulpverlenende instanties. Ik heb in mijn praktijk vaker cliënten gehad die zich bij zo'n instantie vaak `een nummer' voelden en ook dat er al gauw allerlei `labels' op hen geplakt werden over wat hen allemaal mankeerde. Ze voelden zich hier niet op hun gemak. Voor veel mensen is het echter helemaal niet noodzakelijk om naar een GGZ instantie te gaan. Voor huisartsen is het soms lastig inschatten, omdat zij niet opgeleid zijn om mensen met psychische klachten goed te begeleiden. Huisartsen kunnen twee soorten verwijzingen geven: een basis GGZ verwijzing; dit is bedoeld voor de wat lichtere psychische klachten, hiermee kun je naar een eerstelijns (GZ/ BIG geregistreerd) psycholoog, waar je vier tot acht sessies vergoed krijgt vanuit de basisverzekering. Een huisarts zal in de `zwaardere' gevallen een specialistische verwijzing geven, waarmee je meer sessies vergoed krijgt. Het gaat hier dan om ernstige, psychische(psychopathologische) klachten, zoals bijvoorbeeld zware depressie, persoonlijkheidsstoornissen, angststoornissen of eetstoornissen. Voor deze klachten kom je bij een tweedelijns psychotherapeut of een GGZ instantie zoals Pro Persona. Hulpverlenende instanties en eerstelijns psychologen werken standaard volgens vaste protocollen en de sessies duren meestal 45 minuten. Bij verwijzingen via de huisarts moet je eerst altijd je eigen risico aanspreken voordat je het vergoed krijgt vanuit de basisverzekering. Maar moet je meteen naar de huisarts als je psychische klachten hebt? Dat kan voor veel mensen een optie zijn, maar er zijn nog meer mogelijkheden. Er zijn ook psychologen die geen eerstelijns psycholoog zijn, maar die wél prima in staat zijn om mensen met psychische klachten te helpen. Sommige van deze psychologen zijn aangesloten bij professionele beroepsverenigingen zoals de ABvC en de RBCZ, waardoor de hulpverlening (deels) vergoed wordt vanuit de aanvullende verzekering. Het aantrekkelijke hiervan is, dat het niet van je eigen risico af gaat. Daarnaast heb je hiervoor geen verwijzing van de huisarts nodig. Een ander voordeel is, dat deze psychologen meer vrijheid hebben in behandelingsmogelijkheden, omdat ze niet `vast zitten' aan standaard protocollen die hen opgelegd zijn. De meeste mensen kunnen prima geholpen worden door deze psychologen, omdat er bij hen geen sprake is van ernstige klachten. Hulpvragen waarmee je bij deze psychologen terecht kunt, zijn bijvoorbeeld: milde depressie, angstklachten, stress en vermoeidheid, rouw en verlies, relatieproblemen, communicatieproblemen, onzekerheid, faalangst, ontevreden gevoelens over hoe je leven loopt, of niet lekker in je vel zitten. Bij KRACHTMENS vind je zo'n psycholoog! Wil je meer weten over Krachtmens? Kijk op www.krachtmens.nl
Liv en Fenna zijn echte zusjes. Soms spelen ze het liefst met elkaar, soms vinden ze de ander compleet onmogelijk, maar niemand mag gemeen doen tegen hun zus! Fenna is een beetje anders dan andere kinderen, ze heeft namelijk het Syndroom van Down. Ze ziet er een beetje anders uit en kan soms erg koppig zijn. Maar Liv vindt haar juist heel speciaal! Heb je interesse in mijn boek? Mail dan naar: e_vink@outlook.com of ga naar de website: www.boekscout.nl Prijs: €13,95 (exclusief verzend-/ verwerkingskosten)
De mannen van TT Nijmegen zijn zaterdag de najaarscompetitie in de 3e divisie B met een zege begonnen. Het Rotterdamse Alexandria werd met 7-3 naar huis gestuurd. Bij de openingswedstrijd van het seizoen stonden alle vier de spelers van TT Nijmegen in de opstelling. Daarbij namen Peter de Groot, Erik Kruisselbrink en Fons van Workum de enkelpartijen voor hun rekening terwijl het optreden van Martijn Wiltink (FOTO) beperkt bleef tot het dubbelspel. Hij toonde zich daarbij in de loop van het duel tevens een enthousiast scheidsrechter. De Nijmegenaren boekten in ruim vier uur tijd een regelmatige overwinning op Alexandria dat uit de hoofdklasse was gepromoveerd. Grote man aan Nijmeegse kant was de superfitte en nieuwbakken triatleet Fons van Workum, die ongeslagen bleef. Daar voegden Peter de Groot en Erik Kruisselbrink twee overwinningen aan toe. Aangezien het dubbel Wiltink/Workum verloren ging is de 7-3 einduitslag verklaard. Grote man aan Rotterdamse kan was François de Leeuwe die vooral met zijn lange noppen zonder onderlaag de meest onverklaarbare variaties op tafel toverde. Van Workum kon een 0-2 nog ombuigen, maar De Groot en Kruisselbrink kregen onvoldoende vat op het spel. Daarbij kwam Kruisselbrink nog wel tot 7-11 in de vijfde, waarbij hem op het laatst echter ook een aantal mazzelballen te machtig waren. Zowel Eric Olieman als Gert-Jan van der Wielen bleven met lege handen aan Rotterdamse kant. In deze poule startte het favoriete en uit de tweede divisie gedegradeerde Bijmaat 2 met een 3-7 uitoverwinning op GTTC in Groesbeek. Enjoy & Deploy 2 is de derde, gedeelde koploper na een 7-3 overwinning thuis tegen Blauw-Wit 2. Stand 3e divisie - Poule B Enjoy&Deploy Taverzo 2 1 - 7 Bijmaat 2 1 - 7 TT Nijmegen 1 1 - 7 Blauw-Wit 2 1 - 3 Alexandria '66 1 1 - 3 GTTC Groesbeek 1 1 - 3
Waar: Van Beethovenstraat Wat: park met speelkuil Wie: Pleun (7), Jenna (5), Sverre (5) en Foske (8). Waarom: Er zijn altijd andere kinderen. En het is lekker dichtbij. Pleun en haar zusje Jenna (7 en 5 jaar) zitten bovenin het klimrek en wijzen. Kijk, dat huis aan de overkant, daar wonen ze. Ze hoeven alleen de straat maar over te steken. En dat kunnen ze – natuurlijk – zelf. Jenna wijst naar de verkeersdrempel: 'Bij die hoge stenen op de hoek. En uitkijken voor de auto's!' Tot vorig jaar was op deze plek het oude zwembad Oost. 'Daar gingen we heel vaak zwemmen,' vertelt Pleun. 'Ik zat toen nog in het peuterbadje. Met vleugeltjes. Nu is het nieuwe zwembad veel verder weg.' Of ze dat jammer vindt? Pleun haalt haar schouders op: 'Zwemles is niet zo vaak. Dus ik vind een speeltuintje voor de deur toch leuker. Want hier speel ik elke dag.' Voor Foske (8 jaar) is het iets verder lopen naar “de kuil”, zoals ze de speelplek bij het Truus Mastpark noemt. Vorig schooljaar moest haar oudere zus nog mee. Sinds kort mag ze ook alleen. Meestal zijn er dan wel andere kinderen met wie ze kan spelen, al zijn er niet altijd kinderen die ze kent. 'Als ik me verveel, ga ik gewoon een beetje hangen. Kijk, zo!' Ze maakt een vogelnestje in de ringen. 'Of ik ga wat rondlopen. Over die palen, bij de rand. Dat kan ik goed, want ik zit op circusles. Ik kan al bijna los over een touw lopen.' Voor een acrobate als Foske biedt het klimrek weinig uitdaging. 'Het is jammer dat hier geen goeie klimbomen zijn. Behalve die misschien...' Ze wijst naar een boom, een stuk achter de struiken. 'Maar die staat in iemands tuin, dus daar heb je niks aan.' Voor echt goeie klimbomen moet je in het Limospark zijn. Of in de speeltuin in de Accaciastraat, daar staat ook een supermooie boom. 'Maar die speeltuin is te ver weg. Daar kan ik niet zelf naar toe lopen.' Sverre (5 jaar) mag nog niet alleen naar het Truus Mastpark lopen. Hij gaat meestal samen met zijn broertje en zusje. 'En altijd met papa of mama. Maar die staan alleen maar te praten.' Zelf komt Sverre niet om te kletsen; hij wil actie. Het klimrek is “best leuk”, maar er is nog een veel beter plekje in dit park. 'Kom maar mee, dan laat ik het geheime gangetje zien!' Samen met Jenna verdwijnt hij in de struiken aan de achterkant van het park. Er bewegen wat takken en ineens steken er twee vrolijke hoofden boven de struiken uit: 'Zie je wel, in deze boom kun je veel hoger!' Bij de speelkuil stijgt enthousiast gejoel op. Het zusje van Sverre stuift met een loopautootje naar beneden. Een hele club kinderen staat zich te verdringen om het autootje van haar over te nemen: 'Ikke, ikke! Nu was ik eerst!'. Even later gieren ook Sverre en Jenna schaterend de kuil in. Het is duidelijk: Van boven in de boom, tot onder in de kuil: in het Truus Mastpark vermaken de kinderen zich prima. Dit is een nieuwe serie over speelplekken in Oost. Meedoen? Graag! Laat me weten waar jij het liefst speelt. Stuur me een mailtje: marjolijn@schrapfabriek.nl
Vandaag ben ik aanwezig geweest bij de feestelijke opening van de nieuwe Van Heutzstraat. Bewoners waren niet tevreden: De straat was niet mooi en er werd te hard gereden door automoblilisten die één stoplicht wilden omzeilen. De straat werd gemobiliseerd en ze stelden een plan op voor een 'extreme makeover'. De Gemeente legde verkeersdrempels en perken aan. Ze gaf de straat ook nog 4000 planten. Als tegenprestatie moest de straat tekenen voor het onderhoud (water geven, bijhouden). Het is wel eens anders geweest, maar we hebben nu te maken met een luisterende gemeente, benaderbare mensen als Wijkmanager Eric van Ewijk (zorg, welzijn en wonen) en Jolande Spierings (openbare ruimte). Ik heb gemerkt dat deze mensen allebei 'de wil van het volk' duidelijk proberen te maken. Eens in de vier jaar kun je stemmen. Meepraten kan dus altijd.
Ingezonden door Niek van Groenestijn Ieder jaar komen de zwaluwen naar de Hunnerberg ruwweg tussen Museum Kamstraat en Canisiussingel. Zo rond de 10e mei zijn ze er weer. Dit jaar was hun aankomst datum 11 mei. Meestal zijn het 3 paartjes en wellicht zijn het telkens dezelfde vogels of naaste familie er van. In de zomer vliegen de kleintjes uit, hevig fladderend in het begin, maar allengs met grotere snelheid door het Hunnerberg luchtruim. Zwaluwen zijn ware luchtacrobaten en vanuit mijn huiskamer geniet ik elke dag van hun kunsten tot ze in augustus met hun kroost weer vertrekken. Omdat ze telkenjare terugkomen hebben ze het kennelijk goed naar de zin in onze wijk. Waar ze hun nesten hebben weet ik niet maar hopelijk blijven ze altijd terugkomen.
Wij zijn in de eerste week van mei vanuit onze oude locaties op de Kwakkenberg en Vlierestraat/Elzenstraat verhuisd naar ons prachtige nieuwe gebouw op de Kwakkenberg naast het zwembad. Gedurende de maand Juni zullen de gebouwen van Vlierestraat en Elzenstraat worden leeg geruimd. Daarna komen deze gebouwen ter beschikking van het Canisius college. Het Canisius college gaat zelf renoveren en zal tijdelijk gebruik maken van de gebouwen aan de Vlierestraat/Elzenstraat.
Open dag Kinderdagverblijf Poespas op 10 mei 2014 Poespas houdt op 10 mei open huis, tussen 10 en 13 uur op de Dommervanpoldersveldtweg 71a in Nijmegen. Poespas is een knus en kleinschalig kinderdagverblijf dat veel bijzondere activiteiten organiseert. Zo werken we sinds 2014 met mindfulness met peuters vanaf 30 maanden, voorleesactiviteiten in samenwerking met de Bibliotheek door Hanneke, theatrale activiteiten met “Dans en Genietje” door Liesbeth en werken we met drie wekelijkse thema's die mooi aansluiten bij de belevingswereld van de kinderen. Poespas prikkelt graag fantasie en creativiteit van de kinderen. We hebben een specifieke babygroep voor kindjes vanaf 3 maanden tot ruim anderhalf en twee peutergroepen voor kinderen tot en met 4 jaar waar nog voldoende plaats is. Nieuwe kinderen zijn meer dan welkom en iedereen die gebruik wil maken na deze kennismaking ontvangt een gratis strippenkaart ter waarde van 140 euro. Deze kaart geeft recht op 5 gratis dagdelen! Kent u iemand die nog kinderopvang zoekt (met name peuters) maak ze er dan op attent. Op onze website www.kinderdagverblijfpoespas.nl en vooral onze facebookpagina https://www.facebook.com/kinderdagverblijfpoespas kunt u alvast een beetje sfeer proeven en voorgenieten! ss door MariekeOnze open dag, die voor de vierde keer wordt georganiseerd heeft een extra feestelijk programma. De dag is speciaal bedoeld voor iedereen die eens een kijkje wil nemen bij onze kinderopvang. Dat kunnen familieleden of stagiaires zijn, maar ook (toekomstige) ouders die er over denken hun kind op Poespas te plaatsen. Natuurlijk zijn oude Poespassertjes, oud-collega's, beleidsmakers, docenten kinderopvang of raadsleden ook welkom. Iedereen die geïnteresseerd is, is welkom. Het zal een informatieve en gezellige dag worden! Het programma is heel uitnodigend en creatief. Voor iedereen is er iets lekkers te drinken en eten. We verzorgen rondleidingen en er zal een film getoond worden van een dagje Poespas in beeld, er zijn ook gratis ouder/kind workshops van Liesbeth die elke maand ons kinderdagverblijf bezoekt met een theatrale gymactiviteit met “Dans en Genietje”, De gratis workshops starten om 10.30 uur, 11.30 uur en 12.30 uur. Ze duren een half uurtje en dat is natuurlijk veel te kort!!! Daarom zal Liesbeth de zes opvolgende zaterdagen op Poespas speciaal voor peuters die dat erg leuk vinden lesjes aanbieden voor verzorger en kind samen met iets lekkers erbij! Natuurlijk hopen we op een geslaagde en succesvolle dag. Heel graag tot ziens bij Kinderdagverblijf Poespas in Nijmegen Oost
Dinsdag 11 maart j.l. heeft WELzijnTHUIS in samenwerking met tandartspraktijk Villa Westhof en de HAN Mondzorg een bijeenkomst georganiseerd over het voorkomen van mondproblemen bij ouderen. De vele vragen uit de zaal werden beantwoord door de studentes Zakira en Marieke en tandarts de Groot. Een leerzame en levendige middag.
Rijdende Rechter, mooi vak. Maar al te vaak wordt ik als wijkagent geconfronteerd met verhalen en klachten van bewoners in het centrum en benedenstad van Nijmegen. Vaak zijn de klachten gegrond en zijn ze er al een tijdje. Ik wil dat dan goed onderzoeken en sla onze systemen er op na. NIKS. Ik kijk dan nog eens en roep er een specialist bij. Weer NIKS. De sociale media draait wel volop en het conflict loopt op. In de tussentijd is het al een groot probleem geworden en te laat voor http://buurtbemiddelingnijmegen.nl. De sfeer is verziekt, oplossingen komen met moeite tot stand. De politie is nog niet nodig want er wordt nog niet geslagen. Ik ervaar heftige gevoelens. Als ik de rijdende rechter had willen worden dan...Maar als ik niets doe dan raken mensen overstuur en moeten we de dokter bellen. Dus als u denkt de politie nodig te hebben, is het slim om eerder te bellen, mailen of eens te praten met de wijkagent. Rijdende rechter, mooi vak, maar niet voor mij!
Wil je kennismaken met het vak acteren? Theater spelen? Jezelf uitdagen door te groeien, samen te spelen, lef te tonen? Of heb je al theaterervaring en wil je jezelf verder verdiepen in het vak acteren met andere gevorderde spelers? Op 14 maart 2014, start er een uitdagende theatercursus voor volwassenen door Theaterkunstenares Nina Jilesen. Iedereen kan zich hiervoor aanmelden. 15 Lessen zullen er besteed worden aan het vak Theater; Acteren. Nina Jilesen is eerstegraad docent & theaterregisseur, met specialisatie acteren. Er zijn twee cursusgroepen opgezet, 1 groep voor beginners; mensen die graag kennis willen maken met acteren; deze groep is toegankelijk voor iedereen. Het belangrijkste doel is: spelplezier, kennis maken met het vak, samen mooie of grappige scénes spelen, groeien in wat je kunt en kent. Daarbij heeft iedereen weer een persoonlijk doel, de een wil gewoon plezier maken, de ander wil uit zijn/haar comfortzone, weer een ander wil heel graag heel goed leren acteren etc. De groep wordt hierin vloeiend begeleid door Nina, ze biedt heldere kaders waarbinnen vrijheid ontstaat. Zo zal de groep soms improviseren en soms werken met vaste tekst, allemaal met duidelijke opdrachten in een ontspannen sfeer. Wat je leert is; hoe gebruik je je stem? Je fysiek? Hoe kun je daarmee allemaal beïnvloeden wat je uitstraalt en wat voor personage je speelt? We spelen allerlei soorten personages, doen diverse oefeningen waarbij je steeds verder komt in spelniveau. Op de website http://www.ninajilesen.nl/theater/acteren,-theater-workshop.html kun je meer informatie vinden over de lesinhoud. Acteren heeft te maken met je gevoel maar is ook technisch: iedereen kan het leren en het geeft ontzettend veel plezier. Vooral het samenspel! De andere groep 'gevorderden' gaan nog een stapje verder qua niveau doordat deze cursisten meer ervaring hebben. Hier wordt nog dieper ingegaan op het vak \'acteren\'. Mensen die eerder lessen hebben gevolgd, voorstellingen hebben gespeeld, een theateropleiding hebben gedaan (of op een andere manier spelervaring hebben opgedaan) kunnen zich hiervoor aanmelden. Praktische informatie: - cursus is op vrijdag vanaf 17.00 (beginners) 19.00 (gevorderden) - locatie is Nijmegen; theaterzaal aan Beethovenstraat 4 - kosten zijn €215,00 inclusief BTW. Voor 15 lessen van 2 uur! Interesse maar nog meer weten? Stuur vrijblijvend een email naar: info@ninajilesen.nl In de groepen zijn nog een aantal plekken vrij. 12 maart sluit de inschrijving, dus twijfel niet te lang maar maak jezelf wakker door je in te schrijven! * Aanmelden kan via dit aanmeldformulier. Je kunt dit formulier open via de website of door op 'aanmeldformulier' te klikken in de bijlage. Graag tot ziens! Speelse groet, Theatre & Music-art www.ninajilesen.nl
Vrouwe Justitia Als ik naar buiten loop in de vroege koude lucht denk ik aan Vrouwe Justitia, u weet wel de vrouw die als symbool voor het recht staat en geblinddoekt is, ik zag een beeld van haar op tv en nu ik in uw wijk loop en Mariken nader, moet ik ineens aan haar denken. Ze is geblinddoekt omdat ze niet mag beslissen op basis van emotie maar enkel mag kijken naar de feiten. juist de emotie is wat mijn werk bindt aan u. Ik loop in uw wijk en praat op een dag met veel verschillende personen. Iedereen heeft zijn verhaal en zijn waarheid. Mijn toevoeging voor de wijk is ervoor zorgen dat kleine problemen klein blijven of zelfs verdwijnen. In ieder geval doe ik zoveel mogelijk mijn best om problemen niet zo groot te laten worden dat zij, Vrouwe Justitia een uitspraak moet doen. Helaas kan ik niet altijd overal zijn in de wijk, maar ik ben altijd bereikbaar via de telefoon of email. Schroom niet om met mij contact op te nemen, ik beloof u hier niet dat ik overal een oplossing voor heb, ik beloof u wel mijn volledige aandacht! De komende edities zal ik deze ruimte gaan vullen met echte problemen, grappige voorvallen of opmerkelijke zaken! Misschien, heel misschien zal Vrouwe Justitia haar blinddoek omhoog schuiven en glimlachen! Met vriendelijke groet, Uw wijkagent
Pagina's (1): 1