Nijmegen-Oost.nl

Inloggen of inschrijven

Mevrouw Simone, het komt goed

Ik ken hem nu al vijf jaar. In het begin van het Asielzoekers Centrum in Velp, waar ik hem wekelijks zag. Een jochie nog, zonder familie, maar vol enthousiasme en hartelijkheid. Omed is nu 20 jaar, een stuk volwassener en zit nog steeds in een ingewikkelde asielprocedure. Hij zit inmiddels in een ander AZC en ik zie hem niet vaak meer, maar zo’n één keer per jaar spreken we af. Om “even een bakkie te doen” zoals hij het zelf zegt. Dan kletsen we uren bij op een terras van de Korenmarkt. Supergezellig. Hij zit vol verhalen van alles wat hij meemaakt. Vol humor en veerkracht.
En iedere keer krijg ik weer een brok in mijn keel als ik hem zo moederziel alleen weg zie lopen met zijn kleine rugzakje.
Vorig jaar zagen we elkaar toevallig bij Festival op ’t Eiland. Hij was de hele week aan het werk bij de toiletten en had het prima naar zijn zin. Weer bijgepraat over zijn leven. Hij zat een beetje moeilijk , want zijn procedure verliep niet zo voorspoedig en hij was bang dat hij niet meer naar school zou mogen. Hij zag de bezorgdheid in mijn ogen en zei: “mevrouw Simone, het komt goed.”
Vorige week had ik weer Facebook contact met hem. Hij vertelde me dat hij nu vijf dagen per week in een verpleegtehuis werkt!
De vorige maand schreef ik in de Wijkkrant over de Egyptische Ahmed. Die zei: “When you invest in humanity, you never lose.”
En mijn lieve vriendje Omed is hiervan het levende bewijs. We hebben deze jongen netjes behandeld en nu plukken we daar de vruchten van in deze moeilijke Coronatijd. Want reken maar dat ze boffen in dat verpleegtehuis.
Ik schreef hem nog: “En wel lief zijn voor de oudjes he?”
Omed: “Ach mevrouw Simone, ik ben altijd lief, altijd en voor iedereen.”

Browser niet ondersteund
Je browser wordt helaas niet ondersteund. Hierdoor kan het zijn dat sommige onderdelen van de site niet volledig werken. Lees hier meer over welke browsers we ondersteunen of update je browser.