Ingezonden door Jan van Doremalen
Het regende al dagen in Nijmegen. Zelfs de straten in het hoger gelegen Nijmegen-Oost moesten het ontgelden. De schuin aflopende Elzenstraat veranderde steeds meer in een kolkende rivier. Burgemeester Hubert Bruls zag brood in dit gegeven. Naast de Waal hebben wij straks in Nijmegen een 2e kunstmatige rivier. Wij maken er een perpetuum mobile van. Als het straks droog valt, wordt het aangevuld zoals de wildwaterbaan op de kermis. Huizen in deze straat werden gesloopt. Restaurants, cafés en hotels kwamen er voor terug. Restaurants hadden b.v. een Franse specialiteit en heetten 'chez Tine' of 'met STIP'. Bomen werden niet gesloopt, maar bleven staan. Dat ze konden praten, wisten veel mensen niet. "Hoe lang sta jij er al", zei plotseling een boom tegen die er naast. "Dat weet ik niet precies. Wat ik wel weet is dat er al huizen stonden en ik de Canadezen na de 2e W.O. heb zien lopen." "O, ik sta er al sinds 1918 toen er nog geen huizen stonden. Je moet trouwens niet met die boom aan de andere kant van de weg praten. Die is zwaar aan het dementeren. Een dementerende boom zo gezegd. Of zoals ze in Brabant zeggen: 'Hij houdt onze Lieve Heer voor unne krentenbol'."
