"Mijn hele huis hangt aan elkaar van klusadviezen en materialen van Willy", zegt een klant in de Wanco. Hij komt even kijken naar het altaar dat voor de vorige week plotseling overleden medewerker is ingericht op de zaagafdeling van de doe-het-zelf zaak in Nijmegen-Oost. Een houten plank vol kaarten en boeken, een portret van Willy Janssen met daarboven zijn gehoorbeschermers. Hij zaagde ook al het hout voor de panelen en lijsten van kunstschilder Diederik Grootjans: "Een paar jaar geleden schilderde ik een paar portretten voor een expositie in de Stevenskerk, de burgemeester, een wethouder'', vertelt Diederik, "Ik vond dat daar ook een andere, gewone, maar voor veel mensen belangrijke Nijmegenaar bij moest." Hij schilderde Willy.
Dagelijks wandelen er klanten de zaak binnen. Ze willen persoonlijk afscheid nemen van 'hun' Willy. Velen vertellen hoe geraakt ze zijn door het verlies voor de collega's en de buurt. Willy Janssen was een bijzondere man met het hart op de goede plaats. Hij was deskundig en dacht met zijn klanten mee. Die klanten bestonden uit allerlei soorten mensen, maar voor Willy was iedereen gelijk. Stapte er een bekende Nederlander binnen: Willy behandelde hem met dezelfde rust. Achter de soms wat norse blik school een zorgzaam en gevoelig mens.Het nieuws dat Willy was overleden sloeg in de wijk in als een bom. 's Avonds appte hij nog naar zijn collega's dat hij de ziekenwagen had gebeld. In de ochtend hoorden ze dat de oudste werknemer van de Wanco was overleden aan een hartstilstand. De mannen huilden tranen met tuiten. Ze waren dol op zijn vakkunde, droge Engelse humor, analyses van de Formule 1-races en kennis van muziek. Drie dagen per week klonken in de winkel aan de Daalseweg zijn favoriete nummers. Willy begon op zijn 15e met een weekendbaantje bij de Wanco. Hij zou er uiteindelijk 46 jaar werken. Dagelijks liep of fietste de inmiddels 61-jarige Nijmegenaar van de Gildekamp naar zijn werk en hij controleerde na een lange werkdag of alles goed was afgesloten. Op de houtafdeling was hij heer en meester. Klanten kwamen vaak speciaal voor hem. Willy was er vijf dagen in de week. Zelden was hij ziek, zijn arbeidsethos was groot en zijn vakantiedagen kreeg hij nooit opgebruikt. Zijn werk was zijn leven.
Wat wordt deze man gemist!
Foto: Schilderij Diederik Grootjans